New here? Register. ×

CONCERT: Blink-182 in Ahoy

no comments
Written by Jaap Smit | Published in Concerten, Punk, Rock
  • blink-182-at-ahoy-bw-blink182-at-ahoy-rotterdam-20170626-3554-c
27Jun

Door: Jaap Smit

Welke stad heeft nou de grootste punkband weten te strikken? Amsterdam lokte eerder dit jaar al Green Day naar de Ziggo Dome, waar Ahoy Rotterdam op 26 juni met een meer dan gepast antwoord op komt: Blink-182! Maar niemand die zich druk maakt over deze concurrentie; vanavond is het gewoon springen en duwen like it’s 1999.

blink-182-at-ahoy-bw-blink182-at-ahoy-rotterdam-20170626-3605-c

Het voorprogramma wordt verzorgd door het eveneens Californische SWMRS. Zanger Cole bewijst meteen de grootste ballen in de zaal te hebben door in een gestipte soepjurk op te komen. De band laat horen dat ze een kopstuk zijn in de nieuwe garde, want met raggende nummers over Miley Cyrus en breinmanipulatie checken ze voldoende vakjes voor een cum laude punkdiploma. Ze dragen het stokje over aan het gretige A Day To Remember, dat vakkundig de pit vooraan dirigeert. Het serieus zweten is begonnen en zal de rest van de avond ook niet meer ophouden.

In 2000 speelde Blink-182 hun laatste headlineshow in Nederland (in 013, Tilburg) en in de tussentijd is uiteraard een boel veranderd. Zo heeft gitarist/zanger Tom DeLonge de band verlaten om zich fulltime te richten op ufo-jagen en staat Alkaline Trio’s Matt Skiba achter zijn microfoon. Mark Hoppus’ kuif twaait over een gezicht waar net wat meer rimpels in te zien zijn dan toen. Dat lost drummer Travis dan toch net wat beter op met z’n tattoos. Na het synth-heavy intro van Stranger Things stort de band zich in hun weergaloze back catalogue met Feeling This, The Rock Show en Cynical. Het geluid sputtert in de eerste minuten, maar als je in de pit vooraan staat zal dat je een zorg zijn. Zoals iedere avond wordt het vlammende ‘FUCK’ achter de band omhoog gehesen, maar laat de eerste letter het dit keer afweten. Halverwege The Rock Show grijnst Hoppus de zaal in met een vurige ‘UCK’ in de achtergrond. Ucking grappig.

blink-182-at-ahoy-bw-blink182-at-ahoy-rotterdam-20170626-3693-c

Het nieuwe album California kwam een klein jaartje geleden uit, dus reken maar dat ook de jonkies in de set met open armen ontvangen worden. Bored To Death, She’s Out Of Her Mind en Sober krijgen hun tijd in de spotlights en zelfs de gortdroge interludes Built This Pool en Brohemian Rhapsody werken hun weg de set in. Tussen de nummers door blijkt Hoppus de enige woordvoerder van de band, die zich beperkt tot wat lauwe aankondigingen van nummers en af en toe “Rotterdam” roept. Op hun wereldtournee is de routine er dus scherp ingeslepen en volgt de show een strakke volgorde, maar de band klinkt ijzersterk. Het publiek blijft koste wat kost bewegen, wat zelfs resulteert in een ietwat knullige sitdown bij Down (ja sorry Mark, maar als jij ‘down’ zegt..).

Het grootste gedeelte van de avond wordt gevuld met de eindeloze hitsingles en publieksfavorieten. De anthem-gevoelige nummers als Always en Los Angeles kunnen prima samen met de wilde punkspits van Violence en Dysentery Gary en klinken amper alsof er decennia tussen zitten. De muziek staat wel voorop, want qua stageperformance moeten we het doen met Hoppus’ huppeltjes, alhoewel je met gemak een uur naar Barker’s wilde drumtechniek kan staren. In een drumbreak halverwege de set soleert hij zelfs met een handdoek voor z’n ogen. Zoiets zagen we natuurlijk van mijlenver aankomen, maar alsnog: wat een band.

blink-182-at-ahoy-bw-blink182-at-ahoy-rotterdam-20170626-3644-c

Dat we zijn op komen draven uit nostalgie blijkt wel uit de laatste energiestoot die Blink-182 uitdeelt. Na een dik uur zweten worden All The Small Things en Dammit als uitputtende genadeklap gegeven en incasseert Ahoy grijnzend. In de pit worden de laatste zweetdruppels eruit geperst en de mensen die al staan uit te puffen schreeuwen alles woord voor woord mee, want no way dat we deze momenten aan ons voorbij laten gaan. Het staartje is voor Barker’s zoontje Landon, die vanachter het drumstel voor een laatste ‘aahw’-moment zorgt terwijl Hoppus met een Frozen-masker drumstokken uitdeelt. Met een korte “bye” vertrekt de band van het podium en kan de zaal haar blauwe plekken tellen. Blink-182 bewijst in Rotterdam nog steeds een energieslurpend bakbeest te zijn.

Foto’s: Sylvester Lobe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current ye@r *

DRUNK REVIEWS

open all posts

DRUNK REVIEWS

DRUNK REVIEWS

Contact leggen met LLUID?

Naam (verplicht)

Email (verplicht)

Onderwerp

Vertel...