New here? Register. ×

REVIEW: Eleventyseven – Rad Science (★★★☆☆)

no comments
Written by Jaap Smit | Published in Albums, Electro, Punk, Reviews, Rock
  • elevenyseven-rs
16Nov

Door: Jaap Smit

De vreugdedans die ondergetekende maakte toen Eleventyseven even bekendmaakte weer een plaat te schrijven was net zo uitbundig als beschamend. De quirky electrorock van het stelletje nerdpubers – met een rare voorkeur voor eenhoorns – maakte ‘highschool’ (of het doodsaaie Melanchthon College) net een tikkie draaglijker door makkelijke maar verslavende schreeuwpop met stoere delays en krasjes. Een instap-rockbandje pur sang dat door z’n Christelijke achtergrond nog veiliger was dan een kinderboerderij.

De met glans behaalde crowdfund voor comeback-album Rad Science laat zien dat de fanbase van toen nog steeds een speciaal plekje heeft voor het drietal. Het lijkt er dan ook op dat tien tracks voor het grootste gedeelte voor old times sake en de fans is, en dat is te merken. De Moogs en Korgs van zanger Matt Langston gieren strakker dan ooit en er wordt lustig gestrooid met popculture-references (1990-Awesome), zoals de band dat voor de break ook al deed. Het zijn wat simpele handvaten waarmee Eleventyseven oude tijden wilt laten herleven, maar voor een plaat als deze kunnen we die makkelijke houvast wel door de vingers zien. Want verder is de band ook een paar jaartjes ouder, en gaan de teksten niet meer over ‘highschool’ en MySpace, maar over het leven als millennial in een wereld waar de stress je wel de kop zal kosten – als de terroristen dat niet al eerst doen (Holding Out).

De Eleventyseven anno 2017 neemt dat electro-gedeelte van hun subgenre wel erg serieus, zo blijkt. De eerste vier nummers lijken nog een stabiele balans te vinden maar met Microchip en (best lelijke) Inside Out lijkt Rad Science halverwege de plaat te schreeuwen om iets afwisselends. In plaats daarvan leunt Kick The Habit vervolgens gevaarlijk dicht tegen een EDM-hit aan, iets wat we eerder zouden verwachten van Langston’s synthpop-project The Jellyrox. Uit de koker van Eleventyseven spat het plastic er wel vanaf zo.

Pas met afsluiter Wish Myself Away klinkt er weer een onverstoorde band die het onderste uit z’n kan wil halen. Des te bitter is het moment wanneer je goed naar de tekst luistert: “I wish I was a little more punk than pop/A little less cotton candy rock/And it’s about time that I admit/I wish I wrote better songs than this”. Een wrange voorbode? Misschien. Het crowd-pleasen zorgt op Rad Science in ieder geval voor een paar sterke momenten die de sound van toen nog best goed terugbrengen, maar de plaat lijkt een permanente comeback niet te garanderen.

Luister van Rad Science:

  • New Rock Bottom
  • 1990 Awesome
  • New York Minute
  • Wish Myself Away

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current ye@r *

DRUNK REVIEWS

open all posts

DRUNK REVIEWS

DRUNK REVIEWS

Contact leggen met LLUID?

Naam (verplicht)

Email (verplicht)

Onderwerp

Vertel...