New here? Register. ×

REVIEW: Weezer – The Black Album (★★½)

no comments
Written by Jaap Smit | Published in Albums, Reviews, Rock
  • weezer-black-album
04Mrt

Door: Jaap Smit

Het is verrekte lastig om vandaag de dag als Weezer-fan door het leven te gaan. Sinds hun redelijke steady comeback in 2014 met Everyhting Will Be Alright In The End, lijken ze zich tegenwoordig overdreven hard terug in de spotlight te willen boksen. Na het verfrissende succes van The White Album was daar binnen een jaar het halfzachte Pacific Daydream – een vrij middelmatige collectie B-sides – en de goedkope coverplaat The Teal Album voelde op z’n minst geforceerd en onnodig. Dan is het richting de release van een nieuwe self-titled toch lastig om vierkant achter een band te staan die toch weinig zelfverzekerd oogt.

Misschien was het ergste nog wel dat Weezer The Black Album in première liet gaan op Fortnite, een online game waar menig brugklassers elkaar de hersens inschieten om vervolgens armdansjes op de digitale lijkjes op te voeren. Grote kans dat die doelgroep het zogenaamde Weezer-island niet eens heeft opgemerkt. Welk doel probeerde de band hiermee te bereiken? Een stunt for the sake of een stunt of richt de band z’n pijlen op een jeugdiger publiek? Het laatste is niet te hopen als je erachter komt hoe vaak Rivers ook dit keer weer z’n (vroegere) drugsgewoontes aankaart. Op High As A Kite wordt het zelf een ‘game for kids’ genoemd, en ook de term California Snow laat weinig aan de verbeelding over. ‘Let’s do hard drugs’ opent Piece of Cake, waarin er een heftige breakup aan het licht komt. Het lijkt wel weer alsof de frontman zich weer heeft opgesloten met z’n verdriet en zakje wiet en er in de studio genoeg pracht en poppraal bij is gesmeten totdat het bleef hangen. Met andere woorden, The Black Album is naast de prima productie en aardige melodieën nogal hol. Tien nummers die zeker geen straf zijn om aan te horen, maar voor een band die kan uitblinken in tekst zijn de resultaten dit keer ondermaats. Gezien de zwarte kleur was een opperpositieve plaat ook niet wat we hadden verwacht, maar deze grillige drugstrip met warrige zijspoortjes maakt geen enkele verwachting waar.

Luister van The Black Album:

  • Zombie Bastards
  • I’m Just Being Honest
  • Too Many Thoughts In My Head

the-fever-333-gif

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current ye@r *

DRUNK REVIEWS

open all posts

DRUNK REVIEWS

DRUNK REVIEWS

Contact leggen met LLUID?
[contact-form-7 id="59" ]