, , ,

REVIEW: HAIM – Days Are Gone

Mensen met muzikale ambities kennen het probleem; kun je eindelijk een beetje een instrument bespelen, zijn er geen potentiële bandleden in de buurt. In dat geval kun je soms beter je heil dichter bij huis zoeken. De gezusters Haim zweren ondertussen bij die theorie, zeker nu ze net hun debuutalbum Days Are Gone gereleased hebben. De zussen Danielle, Alana en Este worden nu al bestempeld als één van de grote talenten van 2013 met hun aanstekelijke popmuziek. En Days Are Gone benadrukt die eer nog maar eens even.

Familiebands zijn allang niet nieuw meer. Sinds de familie Davies (The Kinks) een groot succes werd, zijn familiebands allang niet meer weg te denken. Soms kan dat mislopen, kijk maar naar de eeuwig ruziënde Gallaghers, maar soms blijkt het een ijzersterke formule, zoals de Followills, die laatst nog de dijk van een plaat Mechanical Bull uitbrachten. Haim klinkt op Days Are Gone alsof ze al jaren meedraaien en bijna elke track is een gezellig feestje. Het slingert heen en weer van hele rustige nummers naar uptempo tracks, tot het in My Song 5 het diepste van het diepste opzoekt. De zware onderlagen werken verrassend goed tegen het vrolijke decor van de plaat. Het laat zien dat het drietal zich niet vast laat pinnen op brave popsongs over verloren liefdes. Naast dit letterlijk zware geschut staat de plaat vol met tracks die je eigenlijk gewoon moet horen. Elk nummer ligt sowieso heerlijk in het gehoor, het is slechts een kwestie van smaak welke track jouw toppers zijn.

Al vanaf vorig jaar is Haim bezig met het af en toe loslaten van een singeltje, en de laatste, The Wire, kwam in augustus uit. Dat is ook meteen het meest brutale en rock ’n roll nummer op de plaat. Het funky basje met het aanstekelijke ritme is een gouden combi die je nog lang zal herinneren. Tracks als Falling en Go Slow houden iets rustiger, maar over het algemeen kent iedere track wel unique selling points. Honey & I is eigenlijk een rustig liefdesliedje, maar klinkt gewoon heel fijn. Want eerlijk is eerlijk, het is en blijft een vrouwenband, dus verwacht niet te stevig materiaal. Misschien dat dit in de toekomst snoeihard wordt ontkracht, maar op Days Are Gone staat vooral toegankelijke pop in het middelpunt.

Days Are Gone is er eentje in de categorie “droomdebuut”, en na een lange aanloop kunnen we ook inderdaad toegeven dat Haim zich in het rijtje talenten van 2013 mag scharen. De elf toptracks die de plaat telt klinken stuk voor stuk lekker en heel verzorgd. Het Amerikaanse familiefeestje van Haim overtreft alle verwachtingen, dus alle familiebands hebben er een zeer geduchte concurrente bij!

Luister van Days Are Gone:

  • The Wire
  • Honey & I
  • My Song 5
  • Go Slow

Abonneer je op de LLUID Spotify Playlist om direct te luisteren!

, , ,

REVIEW: Two Door Cinema Club – Changing Of The Seasons

Two-Door-Cinema-Club-Changing-of-the-Seasons

De Noord-Ierse mannen van Two Door Cinema Club (TDCC) hebben vandaag hun Changing Of The Seasons EP uitgebracht. De band maakte afgelopen zomer bekend dat ze een verrassing in petto hadden, waarna al snel de single Changing Of The Seasons werd uitgebracht. Nu staat de hele EP tot iedereens beschikking, en het moge duidelijk zijn dat het drietal niet bepaald half werk heeft afgeleverd.

De single Changing Of The Seasons zet TDCC weer breeduit op de kaart, de single ademt uitbundige electropop, afgeblust met een heerlijk indiesausje. Onlangs is ook de videoclip van de track uitgekomen. Heel anders is dan Crystal, wat bijna geheel ondersteunt wordt door strijkers. Het is een enorm contrast, maar is er zeker geen minder nummer om. Juist die diversiteit tussen die twee tracks zorgt ervoor dat dit niet zomaar een experimentje is. De meeslepende dubbele vocalen van Alex Trimble stuwen de ‘epic-factor’ ook een eind omhoog.

De track Golden Veins is even wennen. De hoge refreinen en het ontbreken van de fragiele, razendsnelle gitaarloopjes van Sam Halliday geven het een rare sfeer die misschien niet volledig bij TDCC aansluit. Desondanks een track die best aan te horen is. Afsluiter is de Monsieur Adi Remix van Changing Of The Seasons. Waar sommige creatievelingen de originele track grotendeels in stand houden, heeft Monsieur Adi à la Frankenstein uit allerlei hoeken en gaten verschillende deeltjes geplukt en het weer tot één geheel gemaakt. Het enige wat er nog van het origineel overeind staat zijn de vocalen. De achtergrond is vervangen door een seventies/disco/Daft Punk-achtig arrangement, wat uiteindelijk weer de strijkers van Crystal her-introduceert. Dit hele geval duurt zo’n dikke zes minuten, dus voor de TDCC fans met een zwak voor disco is dit een mooi hoogtepuntje.

Changing Of The Seasons is een hartstikke prima meesterwerkje van het Noord-Ierse drietal, dat lekker de uithoeken opzoekt en niet vies is van wat nieuwe invloeden. In eerdere interviews dit jaar werd door Trimble al gezegd dat album nummer drie al in de bescheiden steigers staat, en staat gepland voor een release in 2015.

Luister van Changing Of The Seasons:

  • Changing Of The Seasons
  • Crystal

Abonneer je op de LLUID Spotify Playlist om direct te luisteren!