, ,

REVIEW: William White – Open Country

Een knap staaltje do it yourself van de Zwitser William White. Bij alle vier zijn albums kwam er geen record label aan te pas, maar toch belandden ze allemaal in de Zwitserse album top tien. De in Barbados geboren zanger weet dus op pure kwaliteit te winnen, en ook op zijn vierde reggaeplaat Open Country laat hij zijn muziek op alle mogelijke manieren schitteren.

Open Country telt tien tracks, die allemaal even lekker klinken en allemaal bestaan uit heerlijke vrolijke reggae. Overkill vraag je? Absoluut niet, tempowisselingen, blaasorkesten en elektrische computerklanken maken Open Country tot een reggae-toverbal, die altijd lekker blijft maar vaak genoeg van smaak veranderd. Na opener Power Reggae is er geen houden meer aan en draven alle nummers relaxed door. Geen uitschieters naar beneden, maar ook geen nummer dat de kroon spant.

Een heel gelijkmatige plaat met uiterst relaxete reggae. Naast wat sappige liefdesliedjes zoals Reggae Can’t Stop Loving You en For Your Love zitten er ook wat vlottere nummertjes. Leuk zijn de twee verschillende uitvoeringen van Rub A Dub, die een keer met Toots And The Maytals wordt opgenomen en met Heart Beat Pop and Mento. Op papier lijkt dat een zwaktebod, maar op de plaat klinken ze alle twee wel degelijk anders. Ook goochelt White wat rond met wat poppy elementjes, zoals te horen is op Ready en titletrack Open Country. Toch klinkt in elk nummer een flinke dosis laid-back reggae door, wat eigenlijk nooit eentonig wordt.

Het vergt ongetwijfeld flink wat doorzettingsvermogen om een genre als reggae in Zwitserland op de kaart te zetten, maar met Open Country laat William White zien waarom het hem al vier albums lang lukt. Als Zwitserse Marley kan White ongetwijfeld z’n vibes en rythms ook in andere landen doen klinken, en wie weet krijgt Nederland dan binnenkort ook de reggae-koorts.

Luister van Open Country:

  • Reggae Can’t Stop Loving You
  • Rub A Dub Ft. Toots and the Maytals
  • Open Country
  • Rain In Portland

Disclaimer: de schrijver was NIET stoned tijdens het reviewen van William White – Open Country. Als schrijver het wel was, zou de review geen woord verschillen.