, , , ,

REVIEW: Stage Republic – Firstage

Door: Jaap Smit

Is het al throwback thursday? In het tijdperk van de experimentele zeroes durfde bands voorzichtig hun muziek op te leuken met ‘flitsende’ computerelementen, of het werkte daar gelaten. Stage Republic, het nieuwe project van muzikant Raven, hinkt op het album Firstage terug naar die tijd.

Maar Firstage is zeker geen ‘retro-plaat’. De poprock/electro-mix is een stijl die Stage Republic ongelooflijk strak in de vingers heeft zitten. De plaat barst van het zelfvertrouwen om diezelfde sfeer op te wekken. Last Side klapt er lekker in met een Christian Walz/boyband crossover die melodisch erg slim in elkaar zit. Die slimheid zit eigenlijk overal, of het nou gaat om diepe, zware drops in The Way To Heaven of de subtiele autotune in de pianoballad Camera Girl.

Het album staat niet te springen om zoveel mogelijk noviteitjes per song door je strot heen te douwen, maar pakt hoorbaar z’n tijd. Het tempo ligt niet hoog, waardoor je aandacht naast de gevarieerde muziek ook naar de lyrics gaat. Fijne melodieën, innovatieve muziekmixes en tekst staan in perfecte verhouding tot elkaar op Firstage; nummers als All The Way, Running From The Game en All Out zijn de tracks die dit album definiëren.

Online Outlaw pakt op eigenwijze manier Daft Punk’s Technologic opnieuw in, zonder als goedkope rip-off te klinken. Het enige smetje op deze verder onwijs leuke plaat is het slotakkoord How The West Was Won. Kinders, mix nooit (maar dan ook nooit) een cowboy-hoedown met electropop. Tenzij je Vengaboys-ambities hebt.

Luister van Firstage:

  • Last Side
  • The Way To Heaven
  • Running From The Game
  • All Out
,

VIDEO: Young Guns – Speaking In Tongues

Young_Guns1

De Britse band Young Guns heeft de videoclip van de nieuwe single Speaking In Tongues onthuld. De band bracht de audiotrack vorige maand al naar buiten, samen met de aankondiging dat hun nieuwe album Ones And Zeros zou heten. Vorig jaar kwam de leading single van de plaat al uit: I Want Out. Ones And Zeros zal op 8 juni in de schappen van de platenboer liggen. Voorlopig toert de band nog door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Wanneer ze naar Europa komen is nog onbekend.

, , , ,

REVIEW: We Crave The Quiet – We Crave The Quiet

Door: Bas Koppe

We Crave The Quiet combineert naar eigen zeggen soundscapes en alternatieve pop. De combinatie blijkt een gouden greep. Niet in de laatste plaats omdat het een combinatie is die je vaker ziet, maar des te meer omdat zij er een fijne eigen draai aan geven.

De meeste nummers op de plaat gaan niet zo snel. Dit past bij de omschrijving die de band zelf aan de muziek geeft, ‘verstilde landschap pop’. Deze omschrijving past goed bij de sfeer van de muziek en de teksten. Het nummer Fools Rush In is qua tempo een vreemde eend in de bijt: een uptempo nummer met banjo. Dit is een leuke afwisseling, waarvan ik had gehoopt dat er nog een op de EP zou staan. Maar op een EP kun je nu eenmaal niet zoveel muziek kwijt.

Het jammere is dat hierna de nummers eentonig overkomen. Er wordt wel gevarieerd in de manier van gitaarspelen en andere instrumentatie, maar door het ongeveer gelijke tempo lijkt het nogal op elkaar. Ik denk dat deze nummers live beter over zullen komen wanneer ze gecombineerd worden met de visuals die de band achter de hand heeft.

We Crave The Quiet presenteert haar EP op 13 maart in VLLA, Amsterdam.

Luister van We Crave The Quiet:

  • Rock The Boat
  • Fools Rush In