,

CONCERT: The Vamps in De Melkweg 11-5-2015

11203606_811170965637194_7688992137062596516_o

Door: Sharon van der Werf

De beleving van een concert van The Vamps begint al in de tram van Amsterdam Centraal naar het Leidseplein. De tram zit, rond zes uur, volgepropt met tienermeisjes die voor het eerst hun favoriete band live gaan zien. Een plek vooraan bij het podium kunnen deze meisjes overigens wel vergeten: de eerste meisjes stonden namelijk al rond één uur ’s middags aan de deur van de Melkweg te krabben. Rond half zeven loopt de rij voor het concert al helemaal over het Leidseplein. Toeristen zijn nieuwsgierig en kijken hun ogen uit.

De jonge band The Vamps werd ongeveer twee jaar geleden ontdekt met hun vele covers op YouTube. In twee jaar tijd hebben de jongens, Brad (zang), James (gitaar), Connor (basgitaar) en Tristan (drums) al meer bereikt dan in hun stoutste dromen. Ze stonden vijf keer als voorprogramma van Taylor Swift in de uitverkochte O2-arena in Londen, toerden in Engeland en de Verenigde Staten en zijn nu bezig met hun wereldtournee. Amsterdam was het toneel van de kick-off van het Europese deel van deze tour.

Na het voorprogramma The Tide trappen de jongens af met het energieke nummer Wild Heart. Alle nummers van de band zijn overigens energiek, vrolijk en kleurrijk. Toch vergeten ze niet dat ook zij ooit hun covers op YouTube plaatsten om zo veel mogelijk views te krijgen: dit verwerken ze subtiel in een mash-up van Uptown Funk (Bruno Mars), Seven Nation Army (The White Stripes), Shake It Off (Taylor Swift) en Can’t Stop, Won’t Stop (Miley Cyrus). Uiteraard is ook deze mash-up energiek en aangekleed met veel felle lichten. Na een aantal nummers steelt drummer Tristan de show met een kneitergoede drumsolo op onder andere het hiphopnummer This Is Going Down For Real. Dit nummer, dat overigens met glow in the dark drumstokjes gespeeld wordt, gaait moeiteloos over in hun hit Last Night.

11201153_811170858970538_1227575147719165869_o

Dat zanger Brad meer kan dan alleen ritmisch op de beat heen en weer springen, bewijst hij met zijn akoestische soloversie van het nummer Shout About It. Dit nummer zingt hij bloedzuiver met veel emotie. “I was crying the whole time backstage,” vertelt James ons wanneer hij het podium weer op komt. Ook gitaristen Tristan en Connor zingen beide moeiteloos een solo-nummertje weg.

Tijdens het laatste nummer, het bekende Can We Dance, ontstaat er spontaan een watergevecht tussen een aantal meiden op de eerste rij en zanger Brad. Twee meisjes gooien water op het podium, Brad gooit zijn waterflesje leeg over het hele publiek. Het is te hopen dat alle camera’s en iPhones van de meisjes in de zaal het nog doen. Dat was namelijk een beeld dat het gehele concert te zien was: meisjes vonden het belangrijker om het concert te filmen (sommigen zelfs met selfiestok) dan de beleving van het concert zelf mee te maken.

Een meisje van negen loopt langs met haar moeder: “Mama, dit is echt het leukste wat ik ooit heb meegemaakt.” En dat vonden vast meerdere meisjes. En stiekem ook alle moeders die in de zaal stonden.