,

REVIEW: Gary Clark Jr. – The Story Of Sonny Boy Slim

Door: Daan Visser

“The Story Of Sonny Boy Slim is me. My mom called met Sonny Boy and all the cats on the scene called me Slim.” Zo kwam de naam van het tweede album van Gary Clark Jr. tot stand. Met dit tweede album streept “The Future of Texas Blues” weer genres van zijn lijstje. Ditmaal zijn er veel invloeden van rap, folk en funk te horen.

het album begint met het nummer The Healing, waarmee hij nieuwe luisteraars en fans introduceert aan het nieuwe album. Gitaarlickjes en smooth vocals zoals we dat van hem kennen. Gevolgd door Grinder, wat gedreven wordt door de wah-wah sound. Iets wat terug te voeren is tot de acid rock van de jaren ’60. De diversiteit van Clark Jr. is verbluffend. Van de acid rock op Grinder speelt Jr. het volgende nummer Star met een swingende ‘funkvolle’ gitaar en zingt hij met een hoge ‘soulstem’. Iets wat je doet denken aan Marvin Gaye. Een paar nummers verderop opent het nummer Church met een akoestische gitaar en een mondharmonica. Iets wat weer doet denken aan een andere muziekgrootheid, Bob Dylan. Van de grote muzikanten uit de jaren ’60 en ’70 heeft het nummer Hold On veel weg van een oldskool raptrack.

Toch durft Clark Jr. terug naar zijn blues-bakermat te kijken.  Op Shake laat Clark Jr. zien dat ondanks zijn geëxperimenteerd met andere genres hij nog net zo thuis is in de blues als bij zijn eerste album. Our Love begint met de mierzoete vocalen van Clark Jr. in combinatie met wat gitaarakkoorden en orgel. Deze heerlijke soul is dan weer een wereld van verschil van Can’t Sleep. Dit nummer is vergelijkbaar met Uptown Funk. Een funky gitaarriffje is genoeg om je binnen een half minuutje aan het dansen kan krijgen. En dit is maar een handvol nummers van het album. Hiermee bewijst Clark dat hij graag experimenteert met andere genres, en het valt zeker niet tegen.

Luister van The Story Of Sonny Boy Slim:

  • Our Love
  • Church
  • Can’t Sleep
  • Shake