, , ,

REVIEW: Jeditah – Waves (★★½)

Door: Jaap Smit

Sommige muziek is gemaakt om in je eentje te luisteren. Het liefst op een grauwe avond waarop de buitenwereld eventjes zichzelf gelaten kan worden. De Amsterdamse singer-songwriter/producer doet met haar debuut-EP Waves haar best om deze gemoedstoestand om te zetten in vijf vederlichte electro-pop producties.

De pulserende beats van opener The Night vormen de hartslag van de soundscapes die Jeditah op Waves produceert. Met slim stemmenspel en prikjes en puntjes electro zijn de nummers als korte dromen, die van het grappige You & Me tot het serieuzere Horsemen voor een bruisende nacht zorgen. Het valt niet te ontkennen dat er al snel wat meer spanning nodig is, maar dat bewaart Jeditah hopelijk voor later. Slotakkoord Beth bouwt van prille synthtonen op naar een bredere finale, wat als een heerlijke opmaat naar die eerste zonnestralen fungeert. Er schuilt veel potentie in deze – vooralsnog tamme – nummers, die op de volgende release een tikje uitbundiger mogen zijn, er moet immers ook opgestaan worden.

Luister van Waves:

  • You & Me
  • Beth

banner-pale-waves

, , ,

REVIEW: The Sore Losers – Gracias Senor (★★★½)

Door: Jaap Smit

Met recht koekeloeren we graag bij de zuiderburen als het gaat om het ontdekken van spannende bandjes, en al een aantal jaar zijn The Sore Losers één van de aanvoerders van die lijst. Waar eerdere platen als een goddelijk grindpad wegluisterden, hebben de vier Belgen op vierde in de reeks, Gracias Senor, wel wat afslagen genomen, maar zijn ze hun neus voor soepel riffen en ontspannen rocken niet verloren.

Het venijn van Skydogs (2016) is wat verwaterd, maar dat is slechts een formaliteit die hier even genoemd moet worden. Gracias Senor blinkt in al z’n casual-ness namelijk genoeg uit. Het onophoudelijke riffen leeft nog lustig voort en de gitaartrucs op Eyes on the Prize en Get It Somehow galmen nog een tijdje prettig na in de oren. Dat er minder nadruk ligt op de teksten – waar overigens niks op aan te merken is – geeft de geliefde zessnaar het podium dat The Sore Losers ‘m graag wil bieden op deze collectie songs. Er wordt lustig gepield en geprobeerd, wat zorgt voor de luimige sixties-sounds op All In A Days Work en Denim on Denim, waarop het lijkt als de gitaren door bibberende orgeltjes gestuurd worden. Ook de beginjaren van de punk komen weinig subtiel voorbij in Anything Goes, dat zich met een paar simpele akkoorden naar de positie van plaattopper bokst. Where Are You is een gedroomd rustpunt, waar het refrein lieflijk wordt ondersteund door een passievol plukje gitaarromantiek. Het gemak waarmee The Sore Losers in tien liedjes het simpele van een soepele gitaarplaat tentoon stellen maakt dat Gracias Senor in een hele andere liga speelt dan voorgaande platen, maar vooral een verfrissende verrijking voor oeuvre is.

Luister van Gracias Senor:

  • All In A Days Work
  • Get It Somehow
  • Where Are You
  • Anything Goes

banner-pale-waves

, , ,

VIDEO: The Spvrk releast video voor nieuwe single ‘Where I Want To Be’

Het Bredase poppunk-kwartet The Spvrk heeft een nieuwe single uitgebracht: Where I Want To Be. Het nummer is de derde officiële single van de jonge band, die met de nummer Too Far Gone en Close The Distance al liet zien flink wat poppunk-power in huis te hebben. Dit najaar speelt de band mee op de landelijke Popronde. De data van hun shows zie je hier.

Bekijk hier de clip voor Where I Want To Be:

banner-pale-waves