REVIEW: Foals – Everything Not Saved Will Be Lost Part 1 (★★★)

Door: Jaap Smit

Het is op z’n zachtst een dappere move om als zo’n grote band twee albums in één jaar aan te kondigen, zeker als je niet bepaald een hitmachine bent. Met het tweeluik Everything Not Saved Will Be Lost nemen de Oxfordse rockers zeker een risico, want het publiek anno 2019 lijkt toch sneller mee te bewegen met nieuwe hypes. Is er tussen de snelle festivalhits nog plek voor de muziek van de logge kolos Foals?

Logge kolos is wellicht wat overdreven, maar het valt niet te ontkennen dat de platen van de Britten een bepaalde uitputtingsfactor hebben. Ze schuwen de vijf-minutengrens niet en het aantal liedjes per plaat waarop een serieus danspasje gewaagd kan worden zijn op één hand te tellen. Het is juist de verbinding tussen kalmte en ongecontroleerde chaos die de sound van Foals uniek maakt, iets waardoor ondergetekende zichzelf compleet kon verliezen in nummers als Spanish Sahara (Total Life Forever) en A Knife In The Ocean (What Went Down). De stunt van twee albums rijmt in dat boekje niet met de heren die ziedend en zalvend hun carrière doorgaan.

De eerste angst is dat Foals met twee platen meer mindere nummers door hun vingers laten slippen, maar voor die conclusie is het nu nog te vroeg. Opener Moonlight laat de loepzuivere productie het woord voeren en zanger Yannis mag vervolgens op Exits écht de plaat openen, waarop de flashbacks naar Inhaler niet van de lucht zijn. Koppig, bot en lang van stof, precies de emoties die Foals in hun instrumenten propt. Andere single White Onions lijkt opeens de hitspier van de band aan te spreken, waarin het venijn vooral uit de vingers komt en niet zozeer het hart en dat merk je. Vanaf daar is het wachten tot On The Luna dat Foals weer in hun zone komt. De – in perspectief – luchtige gitaarsingle valt terug op Foals’ hitje My Number, dat in deze vorm weer prettig wordt aangesproken.

De klappen die op Holy Fire en What Went Down werden uitgedeeld zijn op Everything Not Saved Will Be Lost niet zo hard als we hoopten. Het laatste kwartier gaat zonder al te veel gekte voorbij, alhoewel de instrumentatie op Sunday ons doet denken aan het vrolijke pessimisme waarmee The Smiths zich onsterfelijk mee maakte. Tussen de oprecht fijne oefeningen wordt het topniveau niet behaalt op deze eerste acte, maar we hopen vurig dat dit slechts de aanloop is naar iets wat onze verwachtingen dit najaar overstijgt.

Luister van Everything Not Saved Will Be Lost Part 1:

  • Exits
  • On The Luna
  • Sunday

the-fever-333-gif

, , ,

REVIEW: Henry Jamison – Gloria Duplex (★★★)

Door: Yentl Neutkens

Een tokkelend gitaartje, een zanger met een hese stem en diepgaande, doordachte teksten; dat zijn de perfecte middelen voor een goed indiefolk-geluid. Ook op Gloria Duplex, het nieuwe album singer-songwriter Henry Jamison, komen deze factoren terug. De Amerikaan heeft goed geluisterd naar collega’s als Bon Iver en Sufjan Stevens, wat zich uit in een gevoelige, mooie, maar niet heel verrassende plaat.

Ondanks dat het geluid niet heel vernieuwend is, weet Jamison een verzorgde en intieme sound neer te zetten. Alleen al het openingsnummer Gloria is hier een goed voorbeeld van. Het typische gitaarrifje past perfect op deze indieplaat en zet meteen de toon. Ook het zachte en subtiele stemgeluid van Jamison versterkt dit geluid. Het nummer bouwt zich op naar een ietwat bombastisch refrein, een trucje wat de singer-songwriter een aantal keer op de plaat herhaalt.

De gevoelige klanken en het hese stemgeluid kenmerken het album, iets wat op het nummer Florence Nightingale extreem goed terugkomt. Een zachte viool en emotionele tekst is een nummer waar Jamison trots op kan zijn. Volgens een tweet van de Amerikaan is het zijn favoriete liedje wat hij ooit geschreven heeft en dat is enigszins te begrijpen. De galmende geluidseffecten maken de sound van Jamison dromerig, een effect wat op een perfecte indieplaat zeker niet mag ontbreken. Stars is hier een uitstekend voorbeeld van en hiermee bewijst Henry Jamison dat hij als indie-folk artiest zeker in het rijtje van de grootheden thuishoort. Wellicht ontbreekt het hier en daar wat aan originaliteit maar voor de liefhebbers van rustige en gevoelige muziek is Gloria Duplex een perfecte plaat.

Luister van Gloria Duplex:

  • Gloria
  • Florence Nightingale
  • Stars

stand-atlantic-gif