, , ,

REVIEW: NONCHELANGE – Muziek voor de Luisteraar (★★★★)

Door: Jaap Smit

Op je eigen benen staan en je eigen stem vinden, voor NONCHELANGE is het een rode draad door zijn discografie. Op debuutplaat Muziek voor de Luisteraar knoopt hij drie jaar aan singles aan elkaar tot er een grappig en soms pijnlijk eerlijke speurtocht naar volwassenheid verschijnt.

NONCHELANGE’s reis naar deze release begint al in 2020 met de release van onder andere De Rem, dat met z’n heerlijke jengelende gitaartje een gedroomde binnenkomer is op Muziek voor de Luisteraar. Maar die titel staat niet voor niets op de albumhoes, want NONCHELANGE wil dat je die oren van je open zet en mee-worstelt door het oerwoud van de gedachtes van een jongvolwassene. In subliem vormgegeven tracks wordt het moordende gevoel van stilstand (De Rem), drukte (Tijdlozen), een pessimistisch wereldbeeld (Verslaafd aan het Kwaad) en een warmer wordende planeet (Samensmelten) bijna dansbaar gepresenteerd. NONCHELANGE praatzingt zacht maar urgent, en weet je geregeld te verrassen met een frisse omdenk-actie. Zo is Iedereen Is Lelijk met z’n slackersound een gezellig onderuitgezakte track met een eerlijke boodschap en een hoge replay-waarde. Muziek voor de Luisteraar is een fijne muzikale bubbel, gevormd door de zeep van Doe Maar (Tijdlozen) en waar hier en daar elementjes van synthpop en hiphop doorheen prikken. In een tijd waarin onze moerstaal weer volop door de ether knalt voegt NONCHELANGE op hoge snelheid in op deze snelweg: Muziek voor de Luisteraar is een sterke collectie nummers die losjes op de grens tussen ernst en luchtigheid dansen.

Luister van Muziek voor de Luisteraar:

  • De Rem
  • Iedereen is Lelijk
  • Samensmelten
  • Ben Ik Daar?