, , , ,

REVIEW: With Confidence – With Confidence (★★★½)

Door: Jaap Smit

Plaat nummer drie van With Confidence gaat misschien dan niet voor de titel ‘album van het jaar’, maar laat zien dat de Australische band tijdens de lockdown bezig is geweest met een grondig veldonderzoek.

Van een viertal naar een drietal naar weer een viertal: With Confidence heeft als band sinds hun begindagen al flink wat mooie (en helaas ook nare) herinneringen gemaakt, die op hun tweede plaat Love and Loathing al een mentale groeispurt afdwong. Met nieuw bandlid Scott McLaughlin wilde de band nèt naar voren kijken toen corona toesloeg, waardoor er eerst maar een album werd geschreven in de nieuwe bezetting. Het resultaat is een plaat waar de kleffe poppunk-saus inmiddels definitief vanaf is gewassen en er meer aandacht wordt gegeven aan de teksten. Refreintjes hoeven niet meer zo nodig opzwepende crowd-pleasers te zijn en ook als de band zich kleiner maakt (Know You (708)) zit er een knappe song in. Zanger Jayden is in goede vorm en dankzij de slimme songwriting is hij dit keer niet de knappe smoel van een stoer bandje, maar een frontman die even z’n hart lucht over allerlei zaken, van de lockdown tot complete gevoelloosheid tot iets van het leven willen maken. Dat wil zeggen, wanneer gitarist Inigo del Carmen niet het spotlicht opeist, die op dit self-titled album ook een aantal nummers inzingt. Voor de afwisseling zijn de nummers zoals City best aardig, maar in de wat tragere rock-matra Cult lijkt hij iets te ambitieus. Het nummer is een nèt te vreemde eend in de bijt, die niet lang daarna wordt goedgemaakt met Big Cat Judgement day, een track die weer even vol gas geeft, met zowel verslavende hooks in het gitaarwerk als de zanglijnen. With Confidence weet nog steeds hoe ze een fijne plaat moeten schrijven, ook nu hun springerige poppunk-dagen achter ons liggen. De ene track kauwt misschien wat taaier weg dan de ander, maar over het algemeen is dit teken van leven een prima update van de Australiërs.

Luister van With Confidence:

  • What You Make It
  • Know You (708)
  • Anything
  • Big Cat Judgement Day
, , , , ,

REVIEW: Foxlane – Foxlane (★★★★)

Door: Jaap Smit

Tijdens de Popronde-tijd is het ook altijd fijn om even in te checken bij bands die ooit furore maakten tijdens het festival. De heren van Foxlane (Popronde 2019) zijn nog steeds alive and kicking, al hangt het anker bij hun nieuwe EP over een andere boeg.

Een self-titled release in het midden van de carrière is toch altijd een opmerkelijke gebeurtenis (tenzij je Weezer heet). Het wijst vaak op een herdefinitie van de artiest, een vernieuwde manier van werken en spannende nieuwe muziek. De vaderlandse indieband Foxlane heeft zich voor hun self-titled EP eens goed onder de loep gelegd en een nieuwe route uitgekozen. De chronologische indierock is aan de kant geschoven en de band beweegt met deze vier nummers vooral de chaos in, waar grotere vragen en luchtigere productie de hoofdrol spelen. Er wordt geflirt met de groten der aarde zoals The Strokes en Fontaines D.C. en wordt een goeie handvol speelsheid à la Foster The People in de mix gegooid. In combinatie met alle ongemakkelijke opgroei-pijntjes maakt dit Foxlane tot een EP die – met hernieuwde energie en creativiteit – helemaal vanuit de tenen lijkt te komen. In het rijtje van bands zoals The Vices en Banji is er zeker een plekje voor Foxlane, waar we de laatste frustraties en irritaties vast nog niet van hebben gehoord.

Luister van Foxlane:

  • Time Flies, Why Waste It?
  • Flashy Lights, Underground
, , , ,

VIDEO: Glass Animals leert de wereld dansen in clip voor ‘I Don’t Wanna Talk (I Just Wanna Dance)’

Als er een band is die de voeten van de vloer krijgt, dan is het Glass Animals. Hoewel hun laatste plaat Dreamland meer gericht was op dromerige nostalgie in alle soorten en maten, lijkt de band hun zinnen weer te hebben gezet op dansbare indiedeuntjes. I Don’t Wanna Talk (I Just Wanna Dance) zet de band – en alle mensen die ze tegenkomen – weer met beide benen op de dansvloer. Bekijk de clip hieronder: