, , , , ,

REVIEW: Somos – Prison On A Hill (★★★★½)

Door: Jaap Smit

De plotselinge dood van Somos’ gitarist Phil Haggerty eerder deze zomer was een zware klap voor de band, die op het punt stond om hun derde album Prison On A Hill te releasen. In verband met de begrafeniskosten werd het album een week lang digitaal beschikbaar om Haggerty’s familie te steunen. Het is een zwarte rand om een album waar Somos zichzelf weer op terugvond en – in vergelijking met hun vorige plaat First Day Back – de doemige mist uit hun sound speelt.

De mineure indiepunk op het vorige album zorgde ironisch genoeg voor onvrede binnen de band en hoe hun label Hopeless Records met hun muzikale loopbaan omging. Het leidde ertoe dat de band een pauze inlaste, waarin zanger Michael Fiorentini en Haggerty toch al snel weer muziek schreven. Er werden mondjesmaat nummers uitgebracht totdat de hele band weer de studio opzocht. Echt weggeweest is Somos dus nooit en dat is ook te horen op Prison On A Hill. Het is mooi, geruststellend zelfs, hoe Haggerty openingstrack The Granite Face begint met opvallende, holle gitaarlijnen. Er is veel moois van de gitarist te horen op dit album. Fiorentini’s flirt met (vroege) emo vindt op deze plaat z’n vervolg, maar in zijn muzikale zoektochten naar zichzelf, hoop en liefde lijkt hij toch sneller de oplossingen te vinden dan op eerdere albums (Farewell To Exile, Young Believers). Ondanks dat er veel new wave-invloeden te ontdekken zijn – onder andere sublieme synthrocktrack My Way To You – komt de band nog vaak genoeg scherp uit de postpunk-hoek, met Iron Heel en Ammunation als sterkste bewijsstukken. Fiorentini uit z’n twijfels, verdriet en zorgen in z’n afgevlakte stem, die bijna relativerend werkt op de zwaarmoedige thema’s. In combinatie met de kraakheldere punkrock maakt dat Somos hoopvol klinkt en vastberaden is om niet in het verleden te blijven hangen. In het licht van Haggerty’s plotselinge heengaan is Prison On A Hill tot een postuum werk verheven, waarop de gitarist eens te meer laat zien wat een enorm aandeel hij had in deze band. Somos heeft een flinke klap te verwerken, maar heeft een dijk van een album om hen daarmee te helpen.

Luister van Prison On A Hill:

  • The Granite Face
  • Untraceable Past
  • Temporary Hope
  • My Way To You
, , ,

TRACK: Bony Macaroni wenst z’n buren naar de hel in nieuw nummer ‘Neighbors’

‘Een goede buur is beter dan een verre vriend’, luidt het gezegde, maar wat als je buren regelrechte idioten zijn? Dan schrijf je er een nummer over, zo dacht zanger Stefan van Bony Macaroni. In het nieuwe nummer Neighbors komen zijn buren er niet mals vanaf: zo wenst hij onder andere dat ze met hun balkon naar beneden storten.. Op radiozender KINK deed de band het precieze verhaal van het liedje uit de doeken, luister dat fragment hier.

Dit najaar reist Bony Macaroni mee met de Nederlandse Popronde. Bekijk hier alle speeldata.

Luister hier naar Neighbors:

, , ,

FOTOVERSLAG: Inhaler in Rotown Rotterdam

Een piepjonge Ierse band en een uitverkocht Rotown: daar moet iets meer aan de hand zijn. Het feit dat zanger Eli een zoon van U2’s Bono is zal vast voor een voorspoedige ticketverkoop hebben gezorgd, want Rotterdam is razend benieuwd of de goede genen zijn doorgegeven aan zoonlief. Met slechts een handjevol indiesingles en – jawel – een mini-tintje U2 zullen ze de Rotown vast van bovenstaande hebben overtuigd. Bekijk hieronder de foto’s door Jaap Smit.