, , ,

REVIEW: Sam & Julia – So Far, So Good (★★)

Door: Jaap Smit

De voornamen van Sam van Ommen en Julia Schellekens echode al een tijdje door de feeds op m’n social media, en dan vooral omdat Tim Knol wel eens opdook in hun foto’s. Het duo werd door de zanger naar zijn Mi5 studio gehaald, en besloot de eerste EP uit te brengen via zijn label I Love My Label. So Far, So Good is de eerste kennismaking met de folkpop van het duo, die aangenaam is, maar bij lange na niet memorabel.

Het is niet dat de twintig minuten niet genoeg zijn, maar na een paar luisterbeurten weet je nog niet echt wie Sam & Julia zijn. Met opener Benjamin kan je een beetje wiegen, Mayhem durft wat steviger door te rammen en afsluiters Two Track Station en A Widows Lullaby – laatstgenoemde het eerste nummer dat het duo schreef – brengen gevoelige tonen. Maar écht raken doen Sam & Julia nog niet op hun debuut. Hoewel de onderwerpen oprecht, persoonlijk en soms een verdrietige ondertoon hebben, komen de emoties wat lastig over en voelt het muzikaal soms ook wat dunnetjes. Wellicht dat deze klacht voor het winkeltje van Tim Knol is, maar als geheel moet So Far, So Good dan toch een onvoldoende incasseren.

Talent zit er zeker, en ook qua songwriting valt er weinig op te merken aan So Far, So Good. Alleen komt het er niet uit op dit debuut, wat razend jammer is. Nummers knallen niet waar het zou moeten en durven niet recht voor je hart te gaan wanneer het verdriet van de zinnen druipt. Een dynamisch duo in de countrypop/americana-hoek is een logische combi zoals kaas en jam die is, maar voor Sam & Julia moet er toch nog echt wat gebeuren.

Luister van So Far, So Good:

  • Mayhem
  • A Widow’s Lullaby

mayday-parade-2

, ,

FOTOVERSLAG: Yori Swart in TivoliVredenburg

De Alkmaarse Yori Swart maakt al jaren van iedere Nederlandse zaal een stukje paradijs met haar spitsvondige liedjes en aangename gitaargeluid. Nadat ze eerder dit jaar het podium deelde met Ilse DeLange in het machtige Ziggo Dome staat ze op 17 februari op persoonlijke titel in TivoliVredenburg. Kitty van de Waart maakte de foto’s.

lrm_export_218169369017679_20190218_162226660  lrm_export_217657073564468_20190218_161354364

vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

lrm_export_226972394752613_20190218_210616295  lrm_export_222076036289269_20190218_172743090

vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

lrm_export_219638987336397_20190218_164656278  psx_20190218_163116  lrm_export_225901631697071_20190218_204825532

vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

lrm_export_221672320177789_20190218_172049611  psx_20190218_171406

vvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv

swmrs-gif

, , , ,

REVIEW: Merel Sophie – For The Road (★★★½)

Door: Jaap Smit

“Werkgevers geven dit jaar meer uit aan kerstpakketten” kopte de media vorige maand. En dat kan mooi zo zijn, maar als je dit jaar wederom een citruspers en een pakje rozemarijn-crackers uit het zaagsel hebt geplukt snak je naar iets met meer gevoel, sfeer en vooral gezelligheid. In dat geval is Merel Sophie’s For The Road een goede pleister op de Kerstwond.

De vijf nummers die we op For The Road uit het zaagsel halen zijn fijne, bijna huiselijke kamerdeuntjes die het best zachtjes meewiegend te consumeren zijn. Langzaam dansend van jazz naar soul en toefjes Americana is Merel Sophie een zangeres die gevoel en behaaglijkheid hoog op de agenda heeft staan. Waar het eerste nummer For The Road een ‘southern’ tempo aanhoudt, prikkelt de rest je weer op andere manieren. De meerdere stemmen in I Don’t Mind en de diepe gitaarlijnen van Always Win maakt de EP tot een plaat die niet te hoog gaat zweven, maar je zeker brengt tot het punt waarop je je niet meer druk zal maken over je citruspers of een diner met de schoonfamilie.

I’ve Been Drinking is voor deze alcoholvrij januarimaand dan niet de beste motivatie, maar het luimige tempo en innemende gitaarlijntjes maken het tot een gepast slotakkoord van een korte – maar fijne – ervaring die we graag onze avondjes in 2019 laten omlijsten.

Luister van For The Road:

  • I Don’t Mind
  • How Little Do You Know

yungblud-banner