, ,

REVIEW: Kubilay Kaya – Wanneer Je Er Langer Naar Luistert, Wordt Het Best Mooi (★★★)

Door: Maarten de Schutter

Wanneer je er langer naar luistert, wordt het best mooi. Dat is de albumtitel, en wie zijn wij dan om daar geen gehoor aan te geven. Dus probeer ik het oordelen over de liedjes uit te stellen tot het punt waarbij je kan denken, als die Best Mooi er nog steeds niet is gaat die er nooit komen. En je eigen album ‘Best Mooi’ noemen in plaats van ‘Grandioos’, is misschien niet de beste marketingstrategie, maar het is wel eerlijkheid en bescheidenheid die Kubilay Kaya sympathiek over doen komen.

Kubilay Kaya heeft het nummer Leipe Mocro Flavour voor Ali B en Yes-R geproduceerd, dus dan sta je op zich al met 4-0 voor. Tel daarbij op dat er wolken op de albumcover te zien zijn en nog voor een minuut geluisterd te hebben ben je al om. Het album heeft zeven liedjes, is misschien daarom wel een EP, maarja, wat maakt dat vandaag de dag nog uit. De hele zomer werd voorzien van ‘seven-song albums’ door Kanye West, dus telt het gewoon als album. Zeven liedjes gaan over zeven vrouwen. Het is voor de 38-jarige Kaya na ruim vijftien jaar als muzikant misschien wel het meest eerlijke project.

Het album begint met de liedjes Volgens Mij Wordt Het Mooier en Azuurblauw, waarin direct te zien is dat de producties enorm aandachtig gemaakt zijn. Het is een voor hiphop vrij muzikaal geproduceerd album, met veel aandacht voor gitaren en vocalen. Het zijn soms Spinvis-structuren, maar dan voller en warmer. Waar de eerste drie liedjes een ontspannen vibe hebben om weg bij te dromen, vallen de laatste vier liedjes wat in de herhaling. De producties zijn allemaal te gelikt om boeiend te blijven gedurende de volledige zeven liedjes, terwijl de flow uiteindelijk ook vaak hetzelfde is. Daarnaast voegen de gastbijdragen zoals op bijvoorbeeld het liedje Best Wel Moeilijk, Toch niet heel veel toe.

Dit project van Kubilay Kaya valt te prijzen, want het laat een nieuwe kant zien van de rapper en producer waarbij hij laat zien enorm muzikaal te kunnen zijn in de arrangementen, verhalen kan vertellen en vergeet die wolken op de albumcover niet. Uiteindelijk houdt het album het niet zeven tracks lang vol om interessant te zijn, waarbij misschien juist daar wat meer echte hiphop welkom was. In ieder geval is er aan de albumtitel geen woord gelogen. Wanneer je er langer naar luistert, wordt het ook best mooi.

Luister van Wanneer Je Er Langer Naar Luistert, Wordt Het Best Mooi:

  • Azuurblauw
  • Volgens Mij Wordt Het Mooier

flor-banner

 

,

REVIEW: Jaden Smith – SYRE: The Electric Album (★★★★)

Door: Maarten de Schutter

In 2017 verscheen het album SYRE. A Beautiful Confusion. Jaden Smith gaf met hiermee een inkijkje in de geest van een onbegrepen creatieveling, met een van de beste albums van het afgelopen jaar. SYRE had een sfeer die balanceerde tussen verwarring, verdriet en extase. Jaden Smith de artiest, niet langer Jaden Smith de Karate Kid of Jaden Smith de zoon van Will. Het succesvolle SYRE krijgt nu gezelschap van SYRE: The Electric Album, waarbij vijf nummers van SYRE hervormd zijn tot een nieuwe versie. Het zijn verdrietige versies van liedjes die in eerste instantie al verdrietig waren.

The Electric Album is geen rap-album. De vijf liedjes bestaan alleen uit gitaar en zang. Het was een aankondiging die Jaden al eerder deed in een radioshow, waarin hij aangaf dat dit album was ingegeven door The Beach Boys en The Beatles. Je moet goed zoeken naar die invloeden, want alleen de laatste veertig seconden van het liedje Ninety lijken een beetje op de melodieën van Pet Sounds, maar misschien zit de invloed van deze bands er meer in het feit dat dit album totaal anders is dan het originele SYRE. Het is alleen de gekwelde stem van Jaden Smith, die met autotune over reverb-gitaar zingt. Het is langzaam, haast hypnotiserend traag. En het zijn geen remixes van de bestaande liedjes, het zijn versies die totaal afwijken en nieuwe liedjes zijn geworden.

De producties zijn net zoals op SYRE fantastisch. De teksten zijn misschien nog wel beter. Dit is het best te zien in ICON. In het echte nummer, de grootste hit van Jaden Smith, wordt er opgeschept over het iconische leven van SYRE. Op ICON?, The Electric Version hoor je een twijfelende tiener die toegeeft helemaal geen icoon te zijn. Binnen vijfenvijftig jaar is de olie op aarde op. Wat gebeurt er dan, vraagt Jaden zich af. Wie gaat dan een Icon zijn? Hij niet. Het zijn wijsheden als deze, gecombineerd met de producties en vibe, die je doen geloven in dit album. Hij had voort kunnen borduren op het succes van SYRE, maar kiest voor een intiem album waarvan hij de release eigenhandig saboteert door het op nota bene Instagram TV vrij te geven op zijn verjaardag.

Van de vijf liedjes zijn Fallen, Ninety en B de beste. Eigenlijk is het opvallend dat Lost Boy, het allerbeste liedje van SYRE, in zijn nieuwe versie nog het minst goed tot zijn recht komt. Het wordt overschaduwd in emotie door de andere nummers. In de visuals is die over-de-top emotie nog beter te zien, wanneer je Jaden gedurende zes minuten in de lucht ziet hangen met zijn lichaam zonder teken van leven.

Het is misschien wel heel Amerikaans om zo melodramatisch verdriet te bezingen, maar als je niet voor de volle 100% bestaat uit Nederlandse nuchterheid moet je de wereld van Jaden Smith, door hemzelf omgedoopt door SYRELAND, eigenlijk betreden. Het is namelijk een universum waar nog veel genialiteit van zal komen. The Electric Album is perfect als slaapmuziek. Het is perfect als je kijkt naar het donkerder worden van de lucht, of filosofeert over de staat van de wereld. Het zijn vijf liedjes die eigenlijk van geen enkele andere rapper hadden kunnen komen, en misschien is dat wel het meest bijzonder. Als je open staat voor vernieuwende stromingen in de hiphop, is The Electric Album een verrijking. En als je dat niet bent, dan heeft Drake altijd nog een goedkoop popalbum voor je in de aanbieding.

Luister van SYRE: The Electric Album:

  • Ninety
  • Fallen
, ,

REVIEW: Kid Cudi & Kanye West – Kids See Ghosts (★★★½)

Door: Maarten de Schutter

Het hiphopuniversum is de afgelopen maanden, om het zacht uit te drukken, flink bezig geweest. Kanye West viel voor velen van zijn voetstuk door enkele krankzinnige uitspraken over de slavernij, maar het ging natuurlijk vooral over de strijd tussen Pusha T en Drake, die ontaardde in het inzetten van het favoriete wapen der rappers: disstracks. Nadat Pusha T met The Story Of Adidon een knockout uitgedeeld had aan Drake, was het Kanye-label de winnaar van de vete. De strijd tussen Drake en Pusha was namelijk ook een strijd tussen twee muzieklabels, OVO Music en G.O.O.D Music. Bij het laatste label was oprichter Kanye West de afgelopen weken op dreef. Hij produceerde DAYTONA van Pusha T, bracht zelf zijn album Ye uit en samen met Kid Cudi verscheen afgelopen vrijdag Kids See Ghosts. Een gemankeerd meesterwerk.

Wat te doen als je eigenlijk klaar bent met Kanye West en zijn hang naar aandacht? Maar tegelijkertijd Kid Cudi fantastisch vindt, de stille legende van de hiphop. Het bekendst is hij geworden met zijn nummers Day ‘N’ Nite en Pursuit Of Happiness, van zijn iconische album Man On The Moon. Een mix tussen zang en rap, met invloeden van alternatieve rock. Iemand die niet openhartig is over zijn drugsgebruik maar over zijn gevoelens. Essentieel geweest in de carrière van Kanye, een groot voorbeeld voor een nieuwe generatie rappers. Kids See Ghosts is gelukkig meer het album van Cudi geworden dan dat van Kanye.

Het langverwachte album, de cover ontworpen door de Japanse kunstenaar Murakami, opent met het nummer Feel The Love. Het is direct duidelijk dat Kanye’s topvorm als producer van de afgelopen weken zich voortzet op Kids See Ghosts. Het zijn fijne beats, maar halverwege het nummer wordt het bruut verstoord door Kanye’s vocale impressie van een geweer. Je kan het zien als iets geniaals, maar het voelt direct ook als een mankement van het album. Hoe kan Kid Cudi zijn verhaal doen als Kanye als een maniak op ieder nummer zijn excentrieke persoonlijkheid wil tonen?

Gelukkig valt het mee met de mate waarop Kanye zich op de voorgrond toont. Het refrein van Fire is net als de door gitaren gedragen productie fenomenaal. Ook op Free heeft Kanye West een geweldig nummer gemaakt, maar het beste nummer is Reborn. Dit is het nummer van Kid Cudi, waarin hij openhartig spreekt over zijn mentale gezondheidsproblemen. De avonturen van een lonely stoner, zoals hij op Day ’N’ Nite zingt, hebben niet altijd goed uitgepakt. Op Reborn komen echter alle kwaliteiten van Cudi weer samen. Het ritmische mompelen, de openhartige teksten. ‘’I’m so reborn, I’m movin’ forward’’ zingt hij tegen het einde van het nummer.

Ook Kids See Ghosts is een geweldig titelnummer. Zo is het einde van het album spectaculair, want er is zelfs een gitaardemo van Kurt Cobain gebruikt om het laatste nummer, genaamd Cudi Montage, van akoestische ondersteuning te voorzien. Kids See Ghosts is voor de Kanye-fan misschien nog wel beter dan Ye. De producties zijn geniaal, de sfeer die wordt neergezet is er een van verwarring, maar ook een beetje minimalisme. Geen hitjes, geen clubtracks. Het is een meesterwerk dat af en toe ontsierd óf verbeterd wordt door Kanye, het is maar hoe je het ziet. Toch voelt het vooral als de wedergeboorte van Kid Cudi. Keep movin’ forward.

Luister van Kids See Ghosts:

  • Reborn
  • Kids See Ghosts
  • Cudi Montage