, , , ,

REVIEW: Milk Teeth – Milk Teeth (★★★)

Door: Jaap Smit

Hoe tijd kan vliegen: de Britse punkband Milk Teeth blaast dit jaar alweer zeven kaarsjes uit en zag in de laatste twee jaar flink wat veranderingen. Naast het succes van hun debuut-album Vile Child (2016) en de EP’s Be Nice en Go Away werden de afgelopen maanden getekend door het geschuif in de bezetting. Lang verhaal kort: zangeres Becky Blomfield is op het moment nog het enige originele bandlid dat te horen is op hun self-titled tweede album, waarop de tandjes iets gepolijster zijn, maar nog altijd kunnen bijten.

Met nieuwe leden Em Foster en Jack Kenny klinkt Milk Teeth nog steeds levendig en strak, al mis je af en toe Billy Hutton’s coupletten die voor fijne balans zorgden. Gelukkig weet Foster regelmatig een tweede stem of een flinke uithaal (Destroyer) tussen de regels in te passen. Blomfield liet in verschillende interviews weten dat ze tijdens het schrijven eindelijk wat dichter tot zichzelf kwam en haar gevoelens over kwetsbaarheid en pijn zonder versiering op papier kreeg. Milk Teeth blijft nog steeds lekker wankelen op het snijvlak van punk en grunge, maar houdt de tempo’s vaker in toom. Op tracks als Better en Transparent gaat de band voor popgevoelige melodieën – die absoluut misstaan. De grotere gedachte is dat de band kosten wat kost niet wil ontsporen, waardoor stiekem wat eentonigheid in de plaat sluipt. Maar aan het einde van het verhaal is Milk Teeth wel de plaat die Blomfield verder zal helpen: de wonden van stukgelopen relaties, absente ouders tijdens cruciale momenten en onzekerheid beginnen na de laatste tonen van Wanna Be te helen en vormen hopelijk een fundament voor toekomstige chaos.

Luister van Milk Teeth:

  • Transparent
  • Smoke
  • Circles
, , , ,

REVIEW: Barely Autumn – Day Trip To The Petting Zoo (★★★★)

Door: Jaap Smit

Onder een grote stapel papieren vond ik van de week een stapel promo-cd’tjes waar ik dit jaar nog niet aan toegekomen was. Het thuiszitten eist inmiddels z’n mentale tol, dus ik was maar wat blij met de stapel, die ik gretig doorspitte. Uiteindelijk verdween Barely Autumn’s tweede plaat Day Trip To The Petting Zoo in de CD-speler, eigenlijk puur als achtergrondmuziek voor mijn ontdekkingstocht. Maar wat bleek; ik had één van de pareltjes allang gevonden.

De Belgische band stapt met dit album af van het akoestische indie-pad, dat zich op self-titled album uitrolde. In plaats daarvan laat de band zich in met het geluid van de nineties, dat zich prima kan vinden tussen namen als Pavement, The Eels en Weezer (ten tijdje van Blue en Pinkerton). Op de track Grown wordt zelfs geflirt met de Foo Fighters, wat de plaat alleen maar goed staat. Zo checkt iedere track wel een ander hokje van typische geluiden uit dat decennium. Halverwege wordt Tinder gedragen door trage, brommende synths, een minimaal maar subliem arrangement waar de mede-Belgen van Warhaus jaloers op mogen zijn. Tegen het einde zwiert de band met het orkestrale All There Is nog een laatste keer een rondje, alvorens instrumentaal af te taaien met de outro Out of Love and Out of Shape; een kalm, ritmisch muziekstuk dat als een soort reflectie op de hele plaat fungeert. Day Trip To The Petting Zoo (hoe nineties is die titel trouwens) is een spannende stap vooruit voor Barely Autumn, die verbluffend doeltreffend de indierock uit de jaren negentig weten te vangen. Must listen voor iedere melancholische thuiszitter.

Luister van Day Trip To The Petting Zoo:

  • Alix
  • Grown
  • Tinder
  • Abortion Coffee
, , ,

TRACK: All Time Low releast nieuwe track ‘Melancholy Kaleidoscope’

De dagen in quarantaine kruipen inmiddels voorbij en je bent alles in je huis al meer dan zat. Maar! Voor een klein sprankje poppunk-hoop is daar Melancholy Kaleidoscope van All Time Low, die eens te meer laten zien dat ze met hun aankomende plaat Wake Up Sunshine weer flink uit hun punk-aders hebben zitten tappen. Scroll naar beneden om de track te luisteren.

Eerder deze week liet frontman Alex Gaskarth weten dat de releasedatum van het album (3 april) ondanks de de coronacrisis blijft staan. “We weten dat het gek is om juist nu een album te releasen”, zei hij in een video, “maar we gaan nu allemaal door hetzelfde heen, en we hebben dit album gemaakt om je goed te laten voelen dus we hopen dat het zal helpen.”

Luister hier naar Melancholy Kaleidoscope: