,

CONCERT: Bo Saris in de Vorstin 3-4-2015

bo saris live

Door: Daan Visser

In seizoen ‘03/’04 won ene Boris Titulaer de populaire talentenjacht Idols. Daarna hebben we in Nederland weinig van hem vernomen. Na zijn winst is Boris naar Londen vertrokken en heeft daar een aardige naam voor zichzelf gemaakt. Zaterdag stond de pop-turned-soulzanger onder de naam Bo Saris in de Vorstin in Hilversum.

Saris heeft een stem die veel weg heeft van een Marvin Gaye, Curtis Mayfield en D’Angelo; de soul staat hem dus op het lijf geschreven. Gewapend met een zeskoppige band met leden uit de Verenigde Staten en Engeland speelde Saris de zaal helemaal plat. Het had veel weg het oude programma Soul Train. Iedereen was aan het dansen. Strak in het pak en met een soulswagger zong Saris zichzelf in de harten van alle (overwegend middelbare) vrouwen die in het publiek stonden. Hij heeft duidelijk zijn ‘Idolsroots’ achter zich gelaten. Het is geen jonkie meer.

,

CONCERT: Noel Gallagher’s High Flying Birds in Tivoli Vredenburg 20-03-2015

Noel Gallagher Live

Het waren een aantal zware maanden met de veronderstelling dat Noel Gallagher’s High Flying Birds hun nieuwe cd Chasing Yesterday zou komen promoten met een Europese Tour, met de kaartjes al in bezit in oktober was het wachten te pijnlijk voor woorden. Toch was het op 20 maart eindelijk zover, maar niet voordat het on-originele en pijnlijk aan te horen drie koppige Paul Newsome het voorprogramma invulde. Het publiek werd alsmaar rumoeriger en ongeduldiger tot om half negen het podium plaats moest maken voor het apparatuur van Noel Gallagher’s High Flying Birds.

Toen de klok negen uur sloeg gingen de lichten uit en steeg de spanning in de zaal. De eerste bekende tunes van Noel Gallagher klonken zachtjes door het duisternis tot hij zich ook in werkelijkheid liet zien op het podium met zijn vier mede bandleden Mike Rowe (toetsenist), Jeremy Stacey (drums), Russell Pritchard (bass) en Tim Smith (gitaar). Het publiek ging onmiddelijk uit zijn dak en dat werd direct beantwoord met hun single Do The Damage en liet hiermee direct de goede akoestiek klinken van Tivoli Vredenburg.Noel Gallagher Live 2

Het programma liet verder nog zo’n twintig andere nummers horen van zijn nieuwste cd Chasing Yesterday tot zijn eerste cd en zelfs oud Oasis materiaal. Hier waren nummers onder te horen als You Know We Can’t Go Back, Dying Of The Light, Dream On en If I Had A Gun. Geen van de nummers leek onder te doen aan een ander. Ook de band en zeker Noel Gallagher had de energie goed te pakken.

Hoewel een handjevol mensen het een beetje bond maakten tijdens het optreden met dronken gewauwel en iemand die onwel werd kwam de beveiliging geen handen tekort en kon het optreden “rustig” verlopen. Gallagher liet zich hierdoor wel eens horen richting het publiek met opmerkingen als “What just happened over there? Is this man reliving is youth?” Ook toen iemand zijn genoegen van de avond uitte in een “This is the best day of my life” reageerde Noel gepast met:”The best day of your life? Do you have a girlfriend? -Yes! -You enjoy this more than fucking your own girlfriend? That’s fucked up!”

Uiteindelijk waren de hoogtepunten van de avond duidelijk de oude Oasis hits van weleer als Digsy’s Dinner, Champagne Supernova, Don’t Look Back in Anger en de afsluiter van de avond, The Masterplan. Alles wat je als publiek van hen zou kunnen verwachten kreeg je, en meer. Uiteindelijke verlieten de heren na twee uur spelen het podium dat eindigde in een welverdiend oorverdovend applaus én terecht. Het is nu al duidelijk dat dit optreden een van de meest energievolle en memorabele is tot nu toe. Ik zie er naar uit ze nog een keer te zien, het liefst zo spoedig mogelijk!

,

CONCERT: OK Go in Paradiso 10-2-2015

IMG_20150210_204804Geef ze een doos vol maffe attributen, een catchy liedje en een camera en voilà, na een dag staat er een gegarandeerde internet-hit. OK Go is daarom misschien wel bekender vanwege hun clips dan vanwege hun nummers, maar zoals het iedere geloofwaardige artiest betaamt moet en zal er live opgetreden worden. Dinsdag 10 februari stond de band in Paradiso, Amsterdam, vooral om het nieuwe album Hungry Ghosts te promoten, maar stiekem ook om hun imago als creatieve liveband even op te poetsen.

Na een prettig halfuurtje surfer-indie van de Nederlandse band The Brahms bestijgen de Amerikanen na een knip-en-plak filmpje (bekende filmfragmenten van de woorden ‘OK’ en ‘Go’) het podium en zetten in met Upside Out & Inside Out van het vorig jaar veIMG_20150210_213455rschenen Hungry Ghosts. De eerste drie nummers worden nogal rommelig overschaduwd door een falende gitaar en een Damien Kulash die enthousiast (en helaas verkeerd) verkondigd dat hun nieuwe plaat pas sinds gisteren in Nederland verkrijgbaar is. Het zijn slechts details van een avond die eigenlijk gedurende de show alleen maar beter wordt.

Nieuwe en oude nummers staan in goede verhouding tot elkaar en ondanks dat I Won’t Let You Down, het paradepaardje van Hungry Ghosts, al vroeg in de set voorbij komt, is er voor het publiek nog genoeg om van te genieten. OK Go werkt een gevarieerde lijst af met alle krenten van de vier albums. Hier en daar worden wat nieuwe nummers (Obsession, The One Moment, I’m Not Through) soms wat onwennig ontvangen, maar ‘golden oldies’ zoals Do What You Want en Get Over It kunnen rekenen op massale bijval.

Valt die crea-bea status van de heren dan nog ergens te bekennen? Ja. Het is lastig, dat valt zeker niet te ontkennen, maar de band doet haar best. Bij There’s A Fire krijgt het publiek de nobele taak de ritmesectie ‘in te spelen’ en daarbij worden allerlei (al dan niet) elektronische instrumenten gehanteerd voor net dat beetje extra. Ook de duizenden (zo niet miljoenen) snippers confetti die regelmatig de zaal invliegen maken de avond een stukje tastbaarder. Tijdens This Too Shall Pass maakt Kulash een wandeling door het publiek, waarna hij even later plaatsneemt in het midden van de zaal voor het akoestische Last Leaf. Het zijn geen revolutionaire vondsten, maar toch leuke extraatjes die het publiek net iets meer bij de show betrekken.

Na vijftien nummers houdt de band het voor gezien, maar zolang Here It Goes Again niet is geweest krijg je als OK Go geen fan naar huis. Na een encore bestaande uit White Knuckles en Hungry Ghost-track The One Moment mag de zaal nog even de YouTube-hit meebrullen en de gevallen snippers voor een laatste keer opgooien. Ondanks opstartprobleempjes kan OK Go aan het einde van de avond niemand teleurstellen. Losjes, to the point maar vooral zichzelf. En nu de snippers uit m’n kleren schudden.

Houd LLUID in de gaten voor een exclusief interview met de band!

(Foto’s: Jaap Smit)