, , , ,

REVIEW: Bloc Party – Alpha Games (★★★★)

Door: Jaap Smit

Het fikkie onder Bloc Party laait na zes weer lekker op. Met hier en daar een smaakvolle terugblik naar de eerste paar albums is Alpha Games vooral een fundering voor de toekomst van de band.

En vooral dat woordje ‘band’ speelt een sleutelrol op dit album. Waar de vrije flauwe vorige plaat Hymns vooral als Kele Okereke’s electroproject klonk, is op Alpha Games onmiskenbaar een band aan het werk. Terwijl Okereke zijn moeilijke relaties en problemen met familieleden en vrienden op tafel legt, is de rest van de band bezig met waanzinnige gitaar-indie, waardoor bijna ieder nummer met twee gezichten gepresenteerd wordt. Van het dreigende Traps (met hypnotiserende baslijn) naar het bijna naïef vrolijk klinkende You Should Know The Truth lijkt vroeg op het album al een vet contrast, totdat er halverwege wat meer wordt gevraagd van de luisteraar: Rough Justice mengt lage synths met plotselinge house-risers en jagende drums en The Girls Are Fighting is een trapsgewijs opbouwende bluesrocktrack, die zich hier en daar languit uitrekt. Dit zijn de momenten waarop de band strak de toekomst in kijkt, alles loslatend wat hen ooit op de grootste podia kreeg. Het zijn nummers die even de tijd hebben, maar uiteindelijk toch rijmen met eerder rocknummers waarin onder andere Silent Alarm echoot. In de afronding vinden we Bloc Party meer zoeken naar muzikale gevoeligheid, in de stijl van Intimacy (2008). Bloc Party wipt op de tweede helft van het album van nieuwe geluiden naar onmiskenbare throwbacks: Of Things Yet To Come lijkt in al z’n emotionele glorie van de tracklist van Intimacy geslopen, Sex Magik durft zelfs een scheutje Hymns toe te voegen (dat dit keer wèl goed valt) en In Situ lijkt wat Banquet met zich mee te dragen. Deze knipogen lijken secuur afgemeten, want nergens lijkt Bloc Party een oude hit te recyclen. Zeker de afwisseling met nieuw geluid – de gekke maar verslavende groove op By Any Means Necessary en het prachtige If We Get Caught – geeft Alpha Games zo’n frisse gloed dat het lijkt alsof je een debuut van een veelbelovende indieband luistert.

Luister van Alpha Games:

  • You Should Know The Truth
  • Calum Is A Snake
  • Sex Magik
  • If We Get Caught
, , , ,

REVIEW: PUP – The Unraveling of PUPTHEBAND (★★★★)

Door: Jaap Smit

De successen die PUP boekt, lijken maar weinig vat te krijgen op de sound van de band. Op The Unraveling Of PUPTHEBAND geeft de band scherp commentaar op datzelfde succes en de lastige wereld daarachter en blijven verder, tja, vooral zichzelf. 

Natúúrlijk begint de plaat met zanger Stefan Babcock die op piano (waarop het hele label-budget is stukgegooid) die uit de doeken doet hoe de marketingmachine achter de band beraamt wat commercieel de beste stap is voor de band. Het is al vroeg op het album een muzikale handtekening van PUP, die nog steeds veel trots haalt uit hun DIY-imago – en terecht. Dat de vorige plaat Morbid Stuff de groep een flink stuk omhoog torpedeerde heeft geen blijvende sporen achtergelaten, want afgezien de korte piano-oefeningetjes (waarin Babcock tegengas blijft geven tegen hoge heren die het punk-imago willen gladstrijken) bestaat The Unraveling Of PUPTHEBAND gewoon weer uit ongecompliceerde, pit-startende punk met onmiskenbare PUP-riffs en liefdesliedjes rondom robots (Robot Writes A Love Song) en oude gitaren (Matilda). Totally Fine is een gelukzalige PUP-lawine waar de band hoorbaar alle remmen los gooit. De contrasterende coupletten en refreinen van Waiting vangen de sound van het hele album het best, terwijl de band op Habits met plagerige synths en drumcomputers toch wat nieuwe geluiden het album op smokkelt. Op z’n PUP’s zijn dat toch weer leuke toevoegingen die je zo hier en daar uit de gitaar-tornado’s halen. Het ‘anti-label politics’-thema komt tot een einde op PUPTHEBAND.INC Is Filing For Bankrupcy, waarin de band de stekker uit hun grote label-contract lijkt te trekken door bitterzoete herinneringen aan tours zonder geld en eten op te halen. Als enige track lijkt de drama hier een beetje misplaatst, aangezien de rest van de plaat een lijst hele fijne songs is. Ach, het is eens te meer bewijs dat PUP gewoon PUP blijft en zich van niemand iets aantrekt.

Luister van The Unraveling Of PUPTHEBAND:

  • Totally Fine
  • Waiting
  • Robot Writes A Love Song
  • Relentless
, , , , ,

REVIEW: Nachtlicht – Later Was Alles Beter (★★★★)

Door: Jaap Smit

Als de avond valt moet je je overgeven aan Nachtlicht, die je met onstuimig en meeslepend synthwerk je door de nacht leidt. Met hun debuut-EP Later Was Alles Beter leidt het duo je langs onrustige feesten, moeilijke gedachten en opslokkende geluidsmuren.

Geen rust, dat lijkt de ondertitel van Nachtlicht’s eerste EP. Openingsnummer Gaan raakt al snel aan alle elementen die bandleden Yordi Dam en Richard van der Schaft hebben verzameld voor hun intense muziek: schuimende synths die geen gaatje laten voor stilte, jagende drums en rauwe vocalen. Teksten over hoe slapen het ‘neefje van de dood’ is dragen bij aan de altijd aanwezige tand des tijds waar Nachtlicht aan wil lijken te ontsnappen. Op het titelnummer lijkt die angst concreter als wordt teruggeblikt op jaren die waarin alles beter leek te zijn, maar die giftige nostalgie ook de toekomst kan kraken. Er is plek voor sterke hooks, die eigenlijk nergens klappen op de fel toegebeten teksten over alsmaar wakker blijven, je niets laten wijsmaken en vooral jezelf door het leven blijven slepen met de kiezen op elkaar. Afsluiter Hek Van De Dam duikt van de straten de kroeg in, waarin de band zichzelf een uitgang gunt uit alle beklemmende gedachten. In de coupletten lijkt Yordi steeds verder weg te zakken met iedere drankronde, om in de refreinen het nummer te verheffen met het aanstekelijke ‘te laat om te slapen, te vroeg om op te staan’, dat bijna als generatie-mantra blijft hangen. Nachtlicht dwingt ontzag voor zichzelf en de veeleisende wereld af, en schuwt de lelijke kanten van die wereld niet. Het thema van nachten lang piekeren, doorzetten en verdoven spat eraf, en daarmee is de missie geslaagd.

Luister van Later Was Alles Beter:

  • Later Was Alles Beter
  • De Schapen Hebben de Wolf Doodgebeten
  • Hek Van De Dam