, , , , ,

REVIEW: Ciao Lucifer – Are We Even Growing Up (★★★)

Door: Jaap Smit

Ciao Lucifer’s bandleden Willem en Marnix waren vaak de hort op met andere bands, maar als duo merkten ze dat de energie puur en eerlijk was. Liedjes zonder poespas – hence het label ‘lo-fi’ – en teksten uit het hart. Na een intensieve opnamesessie in Frankrijk was daar het album Are We Even Growing Up, waarop Ciao Lucifer laat zien dat het van jaloersmakend veel markten thuis is.

Het credo ‘gewoon lekker leuke liedjes maken’ klinkt door bijna alle lagen van Are We Even Growing Up. Nergens lijkt een nummer te veel doordacht te zijn of begraven onder een trucendoos: de twaalf liedjes zijn stuk voor stuk leuke ideetjes die weinig nodig hebben. Het mengen van sixties sounds met laidback pop (Too Fast!, Born in ‘23) doen je dikwijls denken aan een vroege Jett Rebel, nog onaangetast door de hype. Via het heerlijk zachte Any Blink Now komt het duo uit bij quirky popoefeningen zoals het geinige 7 Little Words, waar het deinende refrein zich binnen no-time vertaalt naar tevreden meeknikken, om vervolgens door te indierocken op Coulda Woulda Shoulda, waarin de band stevig mijmert over wat het leven nog in petto voor ze had kunnen hebben. Het gritty en minimale einde van Pay Back What You Owe is in vergelijking met de rest van de plaat een vreemde eend, maar laat eens te meer merken dat Ciao Lucifer écht uit een brede verzameling vaatjes tapt en we alles kunnen verwachten uit hun stal.

Luister van Are We Even Growing Up:

  • Too Fast!
  • Born in ’23
  • Any Blink Now
  • 7 Little Words
, , ,

REVIEW: The Cutthroat Brothers – Out Of Control (★★★½)

Door: Jaap Smit

The Sweeney Todds of Rock, beter bekend als The Cutthroat Brothers, geven al sinds jaar en dag de meest brute kapsels weg én spelen nog een aardig moppie bluesrock. Met Out Of Control heeft de band een meer dan degelijke rockplaat bij elkaar geknipt.

Fans van The Hives en Eagles of Death Metal kunnen hun hart ophalen bij de rockriffs en ongecompliceerde – en loeistrakke – rock van de Brothers, die altijd op tempo uit je speakers dreunt. Al vanaf opener Taste For Evil galopperen de ritmes vrijuit en die zijn lastig te temmen. Het stompige en perfect mee te joelen Shake Move Howl Kill neemt al snel het stokje over met een nóg lekkerdere snelheid. De plaat is in één zucht uit te luisteren en het no-nonsense rockgehalte zorgt ervoor dat je ‘m graag na de laatste tonen van The King Is Dead nog eens laat draaien. Met weinig pieken en dalen is Out Of Control nogal een constante rockplaat, die nergens een stap terug neemt of ergens écht de powerkraan open draait. Een beetje jammer is het wel, want het album luistert als een lange zucht weg – een bijzonder fijne zucht, dat wel – en is nog ver weg van een heldenstatus. Toch is deze muzikale knipbeurt weer meer dan geslaagd en zijn we benieuwd hoe het gezelschap later dit jaar hun extravagante rockfeestje naar de Nederlandse podia vertaalt.

Luister van Out Of Control:

  • Out Of Control
  • Wrong
  • Candy Cane
, , , ,

REVIEW: FEET – What’s Inside Is More Than Just Ham (★★★★)

Door: Jaap Smit

Ook een doodnormaal leven is het bezingen waard. Een ritje naar je vakantiehuis in Portsmouth of een ommetje met de hond, het zijn de dingen waar de heren van FEET hun debuutplaat What’s Inside Is More Than Just Ham (WIIMTJH) op hebben gebaseerd. Uit elkaar barstend van knipogen en geintjes levert de band misschien wel de beste blue-collar Britrock van het jaar.

Het kan bijna geen toeval zijn dat op de albumhoes een krantenknipsel met ‘MODERN LIFE’ staat, wellicht een verwijzing naar Blur’s Modern Life is Rubbish. Het gemak waarmee FEET het gevoel van die tijd weet te vangen is opmerkelijk maar vooral magnifiek. Het mistroostige intro van Good Richard’s Crash Landing doet dan nog denken aan de sixties-kanonnen The Kinks, maar al snel pakt de track een tempo op waar bands als Kaiser Chiefs en Boy Kill Boy ook prima mee uit de voeten hadden gekund. Vanaf daar is WIIMTJH zo levendig als een rockplaat maar kan zijn: van de ragtrack Outer Rim vloeit FEET moeiteloos over naar het opper-relaxete Dog Walking. Met Chalet 47 worden zelfs The Kooks naar de kroon gestoken met een blaffend swingend zomerhitje over de rit naar je vakantiebestemming. Zo lekker kan simpel zijn. De gekte slaat toe bij het titelnummer, waarin teksten over hotdogs over piepende en bibberende gitaarlijnen worden gesmeten totdat de realiteit volledig uit het geheel is gewerkt. Zelfs Slade’s ‘Lonely This Christmas’ krijgt een kleine bewerking aan het einde van de track: een stukje chaos dat het doorsnee leventje op WIIMTJH toch ook uit z’n sleur weet te trekken. Deze opvallende kijk op de normale gang van zaken is een verfrissende twist op de Britpop zoals we het kennen. FEET bewijst zich als band die we graag onze saaie leventjes laten opfleuren.

Luister van What’s Inside Is More Than Just Ham:

  • Good Richard’s Crash Landing
  • Dog Walking
  • Chalet 47
  • Outer Rim