, , , ,

REVIEW: Sports Team – Deep Down Happy (★★★★)

Door: Jaap Smit

In februari van dit jaar liet ik me nog positief uit over de futuristische dramapop van het Britse HMLTD. Een plaat die met wat goede wil ‘buitenaards’ te noemen is, maar lang niet van iedereen lof ontving. Bijvoorbeeld de Alex Rice, de zanger van Sports Team, die in een interview verklaarde dat hij HMLTD de slechtste band ooit vond. Bang om vijanden te maken zijn ze dus niet bij Sports Team, dat met debuutalbum Deep Down Happy zich allerminst laat leiden door opgepompte drama, maar met de voeten muurvast aan de grond blijft – en nog steeds kan dansen. 

De filosofie van Sports Team is een mooie: als alle rockbandjes het ‘saaie’ midden van Engeland links laten liggen, dan bezingen we het zelf wel. Deep Down Happy is nog net geen lofzang over het kabbelende stadsleven maar gebruikt het als gezellige achtergrond voor hun energieke Britrock. Hard werken, vistochtjes, de leugentjes om bestwil om je een hardwerkende burger te maken; Sports Team zet zich midden in de maatschappij met de muzikale goedkeuren van bands als Kaiser Chiefs en The Fratellis. Focustrack is de single Here’s The Thing, misschien wel het gezelligste nummer waarin je haarfijn wordt vertelt hoe het leven je telkens voor de gek houdt – en dat zelf dat je zorgen niet waard is. Met Deep Down Happy is Sports Team niet bang je de wereld uit te leggen, hier en daar met een knipoog maar altijd met een kern van waarheid. Verplichte kost!

Luister van Deep Down Happy:

  • Here It Comes Again
  • The Races
  • Here’s The Thing
  • Fishing
, , , ,

REVIEW: Hayley Williams – Petals For Armor (★★★★)

Door: Jaap Smit

Zestien jaar Paramore, een nare scheiding en heel wat opgekropte depressies zorgde ervoor dat de inmiddels 32-jarige Hayley Williams een zijspoor nodig had. Op aanraden van haar therapeut goot de zangeres haar donkere wolken in liedjes onder de noemer Petals For Armor, waarop ze boos wordt maar ook een betere plaats voor zichzelf lijkt te vinden.

Op Paramore’s laatste langspeler After Laughter hoorde we al dat Williams en Co nogal rigoureus het roer omsloegen naar met electro-besprenkelde indiepop, inmiddels een keuze die duidelijker wordt met het luisteren naar de vijftien nummers van Petals For Armor. Hayley Williams gunt zich de groei en laat zich inspireren door Björk, Nine Inch Nails, MewithoutYou en alles wat daartussen zit. ‘Rage’ is het eerste gezongen woord op de plaat (uit de single Simmer) en vanaf het begin wil de zangeres haar woedes en frustraties laten opborrelen tot vlak voor het kookpunt. Koele, bezwerende tracks met een onderlaag waar je een lepel in rechtop kan zetten. De basslijnen zijn naar de voorgrond gedrukt en de tendens is bij vlagen ongemakkelijk, maar naarmate het album vordert maakt het plaats voor zelfbewustzijn en het juist bieden van hulp aan anderen. Over Yet en het reggae-influenced Dead Horse luiden een zonsopkomst in Williams heling in, dat in de laatste acte focust op nieuwe liefde, nieuwe hoofdstukken en nieuwe inspiratie. De wolken zijn weggedreven op afsluiter Crystal Clear, waarop alle leden van Paramore meespeelden. De achteruit-leunende beat en lieve synthrefreinen bieden een hoop voor de toekomst van Williams, die op Petals For Armor met verve schoon schip maakt.

Luister van Petals For Armor:

  • Dead Horse
  • Roses/Lotus/Violet/Iris
  • Pure Love
  • Crystal Clear
, , , ,

REVIEW: Brett Newski – Don’t Let The Bastards Get You Down (★★★)

Door: Jaap Smit

‘De eerste artiest die een illegaal concert in de Wallmart gaf’, prijkt er zo’n beetje op iedere press release van Amerikaanse singer-songwriter Brett Newski. Een artiest die niet zoveel geeft om de regels dus, en met een gezonde dosis humor, zelfspot en een intens goed hart z’n bescheiden steentje wil bijdragen aan een harmonieuze samenleving. 

Op zijn nieuwe plaat Don’t Let The Bastards Get You Down strijkt Newski weer tegen de haren in van de maatschappij en spoort hij met vrolijke gitaar-indie aan op individualiteit, het grijpen van de kansen die het leven biedt en op het stoppen van onszelf te vergelijken met anderen. Zoals altijd met een beetje tongue ‘n cheek en ongecompliceerd gitaarwerk werkt Newski zich de plaat door, gedragen door dezelfde golven die ook door de nineties heen voeren. En net als zijn vorige plaat Life Upside Down hebben de liedjes diezelfde charme van het kleine; van de gezellige tempo’s tot de eerlijke moralen, verhalen en waardes die Newski door de plaat rijgt. Iets meer variatie had de plaat zeker geholpen, maar als eenzame troubadour zijn niet alle toeters en bellen voorhanden. Met dat in gedachten is Don’t Let The Bastards Get You Down een niet al te zwaar reflectie-momentje, zowel op je eigen leven als de wereld om je heen.

Luister van Don’t Let The Bastards Get You Down:

  • Do It Again
  • Pure Garbage
  • Buy Me A Soul