REVIEW: Kendrick Lamar – To Pimp A Butterfly

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Lars Stolk

Hij wordt al vergeleken met 2Pac, Nas, Biggie en noem ze maar op. De uit Compton afkomstige rapper Kendrick Lamar zet enorme stappen als artiest en legt de lat alsmaar hoger en hoger. Met zijn nieuwe album To Pimp A Butterfly laat hij een nieuwe diepere en bredere kant van zijn muzikale kunnen horen over 16 tracks, waaronder singles als i en The Blacker The Berry. Het album bevat featurings van Rapsody, Snoop Dogg en is deels geproduceert door Dr. Dre Bo-1da en Flying Lotus. Hoewel het album eigenlijk gepland stond voor 23 maart is het nu al in zijn geheel een week van tevoren gereleased. (Lekkers gonna lek). Hoewel Kendrick en aanhang niet heel blij zijn met dit vervroegde pareltje, kunnen wij er al van genieten.

En wat voor pareltje heeft Kendrick er van weten te maken. De eerste track van het album, Wesley’s Theory begint met semi-anti-climax interlude die overloopt in een dikke beat met een stem die zegt: “When the four corners of this cocoon collide / You’ll slip through the cracks hoping that you’ll survive / Gather your wind, take a deep look inside / Are you really who they idolize? / To pimp a butterfly.” Het zijn de eerste drie regels die contextueel de basis leggen van het hele schijfje, een rups die uit zijn cocon komt en een vlinder wordt. Het is Kendrick Lamar in een metafoor, aangezien hij met To Pimp A Butterfly zich nog verder weet te ontpoppen en prachtwerk aflevert – niet alleen qua diepe en sterk geplaatste lyrics, maar vooral door de originaliteit eromheen: De beats zijn new school hiphop meets funk en puntjes old school hiphop. Het is tot nu toe nog bijna nergens mee te vergelijken en is hiermee in plaats van te experimenteel juist precies wat we hadden verwacht van Kendrick.

Dit feit merk je goed in tracks als Institutionalized en King Kunta: Het zijn dezelfde boodschappen en eerlijkheid van zijn eigen leven en jeugd die begonnen op Good Kid M.A.A.D. City en nu voortborduren met een nieuwe sound. De harde en precieze Compton beats maken plaats voor het geluid met een stempel van Kendrick Lamar.

De rapper geeft zich dit keer ook meer bloot op technisch vlak en levert een duistere en hard verhaal op u, de inhoudelijke en aan de titel te zien tegenspelende track van de single i die op zich misschien de meest vrolijke en up tempo track is van het hele schijfje. Zo halverwege gaan de tracks rustiger aan en geven de luisteraar de kans om easy going te luisteren naar tracks als Momma, Hood Politics en Complexion. Vervolgens neemt The Blacker The Berry de duisterheid en rassenscheiding de overmacht in onderwerp en contrasteert in de rustige levering van boodschap van voorgaande tracks.

Tot slot eindigt het zestiende nummer na vier minuten in een bijzonder interview met 2Pac. Op dit moment wordt duidelijk dat de algehele boodschap van de plaat ook slaat op zíjn ideologie, Kendrick vergelijkt zichzelf met hem en mag terecht als een van de weinige artiesten deze dagen zeggen dat hij vrijwel dezelfde invloed heeft op hiphop als 2Pac toentertijd. Met dat gezegd kan ik het kort houden; Kendrick is een artiest die zich ondanks alle duisternis om zich heen heeft kunnen ontpoppen tot een vlinder die de voordelen hier nu van kan plukken en dat als beste om kan zetten in goede muziek. To Pimp A Butterfly straalt kracht uit van alle kanten en lijkt vrijwel foutloos vanuit ieder aspect. Of Kendrick dit vol kan houden is de vraag, maar laten we hopen dat het alleen nog maar beter kan worden.

Luister van To Pimp A Butterfly:

  • King Kunta
  • u
  • The Blacker The Berry
  • i

Of lees dit