REVIEW: Young Guns – Ones And Zeros

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Jaap Smit

Of Young Guns een naam is die we nog vaak in de rockscene zullen tegenkomen, is geen vraag meer. Met de albums All Our Kings Are Dead (2010) en Bones (2012) knalde de Britse band zich moeiteloos door naar de top. Eenmaal gevestigd lijkt de band met het nieuwe album Ones And Zeros iets meer over haar grenzen heen te kijken.

En met grenzen bedoelen we eigenlijk de gitaren. In een interview met Loudwire liet zanger Gustav Wood weten: “We merkten dat we vaker schreven op basis van piano of synths. Daarna was het de vraag wat de gitaren konden toevoegen. We wilden niet duizend gitaren in een track proppen puur omdat dat zou moeten. Grappig genoeg is dit onze zwaarste en tegelijkertijd ons magerste album geworden.” Bijna alle intro’s op Ones And Zeros bestaan uit piano of synthmelodieën, waarbij de gitaren meer dan eens tweede viool moeten spelen. De singles Rising Up en I Want Out trekken met de zware galmende klanken een duidelijke lijn tussen deze plaat en Bones. Daarmee worden de moordende tempo’s vooral tijdens de eerste helft van de plaat nog even op de plank gezet. In plaats hiervan krijgen we het verrassend prettige en upbeat Memento Mori en de rustige halfway track Lullaby, die het toch niet kan laten uit te bouwen tot een euforisch meebrulspektakel.

Niet te snelle nummers, mokersdikke walls of sound en sterke hooks maken Ones And Zeros tot een plaat met een prima concept, maar vervalt zo tegen het einde in een ‘meer van hetzelfde’-feestje. Galmende gitaren en een rauwe synth-riff gaan samen als de beste, maar Young Guns komt gevaarlijk dicht bij de uitmelkzone. Gravity en Daylight klinken wat ongeïnspireerd, wat gelukkig door de mellow pianotrack Die On Time wordt rechtgetrokken. De toffe tracks die Ones And Zeros herbergt wegen absoluut op tegen het vervelingsgevaar, maar gezegd moet worden dat Young Guns zich erg heeft laten gaan op haar nieuwe muziekspeeltjes. De nummers klinken gelikt, maar missen hier en daar de hardrock-touch van Bones. Een goeie combi van deze twee kan niet anders dan killer klinken.

Luister van Ones And Zeros:

  • I Want Out
  • Lullaby
  • Colourblind
  • Die On Time

Of lees dit