REVIEW: Bloxx – Lie Out Loud (★★★★)

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Jaap Smit

Na het zoveelste baantje achter de bar van een pub wilde Fee Booth wel de sprong in de muziek wagen. Met een oud-collega en twee vrienden van school ontstond de poprockband Bloxx. Met een flinke greep singles en support-slots (voor oa. The Wombats) onder hun riem is de tijd nu rijp om de schaduw uit te stappen met hun debuutplaat Lie Out Loud.

Alsof je Black Honey in een blender hebt gekiept met Sløtface; al vanaf de titeltrack raast Bloxx prettig de kamer door met een geluid dat net zo lekker op de radio past als in een alternative-playlist. Van onvervalste indierock (Lie Out Loud, Coming Up Short) glijdt de band naar speelse stadiorock (5000 Miles) en achteruit leundende ritmes op Thinking About Myself. De nummers spelen zich vooral af binnen een relatie van Booth die inmiddels ten einde is, waar ze haar sterrenbeeld (kreeft) de schuld van geeft. Het is het enige waardoor de plaat af en toe wat traag lijkt, maar Bloxx lost alles muzikaal verdraaid lekker op. Zelfs als de grote arrangementen even opgeborgen worden, kan Booth zich à la The Japanese House uiten op Changes en What You Needed. Lie Out Loud is grandioos fijne plaat die de sterke punten van de band goed laat zien: net zo popgevoelig als alternatief, en dat bruggetje kan wel eens voor hele mooie dingen zorgen.

Luister van Lie Out Loud:

  • Lie Out Loud
  • Go Out With Me
  • 5000 Miles
  • Changes

Of lees dit