REVIEW: Case Yonkhear – Echoes

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Maaike van der Linden

Echoes is het derde album van de Nederlandse Case Yonkhear. Net zoals bij de vorige plaat heeft Case weer een groep lokale muzikanten verzameld om de plaat in te spelen in downtown New York in de Dubway Studios. Kees Jonkheer doet zelf de vocalen, de toetsen, speelt bas op de nummers Pernilla Tika en When Do The Martians Come en speelt akoestische gitaar op Anything Goes.

Ten eerste, dit album zit verrassend goed in elkaar. De nummers wisselen elkaar af qua tempo  maar lijken allemaal een geheel te vormen. Daarnaast heeft Case Yonkhear een hele herkenbare stem en stijl die fijn is om naar te luisteren.  Voor liefhebbers van de toetsen is het album zeker een aanrader, er staat maar één nummer op het album zonder. Naast dat The Gift het enige nummer is waar geen vorm van toetsen in voorkomt, is het ook het enige lied waarvan de lyrics niet door Kees Jonkheer zelf geschreven zijn. De tekst van het nummer bestaat uit een gedicht van dichter en politiek activiste Helen Engelhardt. Zij schreef het gedicht ter ere van haar man, die ze verloor in de PanAm Lockerbie ramp.

Pernilla Tika  heeft iets weg van een zomers feestnummer, het swingt lekker en door het orgelgeluid dat in het lied verweven zit, lijkt het alsof je op een tropisch eiland zit. Iets in een heel andere hoek is titelnummer Echoes, dat juist een donkerder randje heeft. Fly Away heeft een pianoriedeltje dat in het hoofd blijft zitten en een catchy refrein.

Op Echoes laat Case Yonkhear geen compleet andere kant van zichzelf zien, maar is wel weer vernieuwend. Het moge duidelijk zijn dat deze artiest barst van de inspiratie en dat we nog veel werk van hem gaan horen.

Luister van Echoes:

  • Fly Away
  • The Gift
  • Echoes

Of lees dit