REVIEW: Foxlane – Foxlane (★★★★)

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Jaap Smit

Tijdens de Popronde-tijd is het ook altijd fijn om even in te checken bij bands die ooit furore maakten tijdens het festival. De heren van Foxlane (Popronde 2019) zijn nog steeds alive and kicking, al hangt het anker bij hun nieuwe EP over een andere boeg.

Een self-titled release in het midden van de carrière is toch altijd een opmerkelijke gebeurtenis (tenzij je Weezer heet). Het wijst vaak op een herdefinitie van de artiest, een vernieuwde manier van werken en spannende nieuwe muziek. De vaderlandse indieband Foxlane heeft zich voor hun self-titled EP eens goed onder de loep gelegd en een nieuwe route uitgekozen. De chronologische indierock is aan de kant geschoven en de band beweegt met deze vier nummers vooral de chaos in, waar grotere vragen en luchtigere productie de hoofdrol spelen. Er wordt geflirt met de groten der aarde zoals The Strokes en Fontaines D.C. en wordt een goeie handvol speelsheid à la Foster The People in de mix gegooid. In combinatie met alle ongemakkelijke opgroei-pijntjes maakt dit Foxlane tot een EP die – met hernieuwde energie en creativiteit – helemaal vanuit de tenen lijkt te komen. In het rijtje van bands zoals The Vices en Banji is er zeker een plekje voor Foxlane, waar we de laatste frustraties en irritaties vast nog niet van hebben gehoord.

Luister van Foxlane:

  • Time Flies, Why Waste It?
  • Flashy Lights, Underground

Of lees dit

CONCERT: Polaris in 013

Het plan was om hun album The Death Of Me in 2020 al te presenteren in 013, maar