REVIEW: Red Hot Chili Peppers – The Getaway

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Jelle de Ru

Vijf jaar hebben we er op moeten wachten, een nieuw album van de Red Hot Chili Peppers. Flea brak in de tussentijd op vijf plekken zijn arm en na vijfentwintig jaar hebben Rick Rubin (producer van al het Peppers-werk tot nu toe) en de band afscheid van elkaar genomen. De nieuwe producer Brian Burton aka Danger Mouse keurde de al dertig(!) geschreven, kant en klare nummers allemaal af.

Hoeveel invloed heeft een producer op een nieuw Red Hot Chili Peppers album dan? Verbazingwekkend veel. Na het tegenvallende I’m With You, waarbij de band met hun nieuwe vaste gitarist hun sound opnieuw moest uitvinden, is dat op The Getaway een stuk beter gelukt. Inmiddels in Josh Klinghoffer niet meer de invaller van voormalig gitarist John Frusicante. Nee, Josh speelt nu voor de volle 100% mee. Op I’m With You was zijn gitaarspel braaf en begeleidend, inmiddels pakt hij op nummers als Dark Necessities en Goodbye Angels echt uit.

The Getaway is het elfde album van de Californiërs, en als je dan opeens opnieuw je eigen geluid moet uitvinden, dan hebben de Peppers het niet heel gek gedaan. De plaat is namelijk een verzameling van alles wat op de vorige albums goed werkt. Qua sound hoor je de invloeden van Stadium Arcadium en By the Way. De gitaarrifjes zijn even funky als op Blood Sugar Seks Magic en met Detroit blikt de band zelfs even terug op de chaos van The Uplift Mofo Party Plan.

The Getaway is geen vernieuwend album maar meer van wat je al van de Peppers gewend bent. maar waarschijnlijk zijn er weinig fans die daar wakker van kunnen liggen. Al met al een sterk en solide album, hopelijk laat het volgende album niet weer vijf jaar op zich wachten.

Luister van The Getaway:

  • The Longest Wave
  • Goodbye Angels
  • The Hunter

Of lees dit