REVIEW: Super American – SUP (★★★★½)

Share on facebook
Share on twitter
Share on reddit
Share on email

Door: Jaap Smit

Soms schuilt achter een ogenschijnlijk luizenleventje een hoofd vol moeilijke gedachten. Op hun tweede album SUP trekt Super American hun hersenpan open voor een lijst goudeerlijke – en gortdroge -nummers.

De laid-back slackerrock van het vorige album Tequila Sunrise is op SUP verschoven naar de pittigere varianten: vinnige indierock en oldskool punk nemen de leiding op deze plaat. Een ontnuchterend poppunk-intro dondert naar binnen op opener Free Bird, om op Together weer iets ingetogener te werk gaan. Het zijn sterke melodieën, waarover tragikomische lyrics over stuklopende relaties, sleurtjes en je eigen vijandige brein worden gesponnen. Toegegeven, op Fuck It!!! zit de band dicht tegen petty aan, maar af en toe is het ook gewoon lekker om ontzettend veel misplaatst medelijden met jezelf te hebben. Relax and Float Downstream laat jagende frustraties toe op het album, waarop zangers Matt Cox en Pat Feely elkaar afwisselen met praatzang en meer melodieuzere stukken. Op Butter flirt het duo met wat sadboi-poppunk tropes, maar weet altijd dat gevoel voor humor (love’s a salad can’t you see) en doodgewone elementen uit een leven zoals dat van jou en mij op te poetsen tot bijna filosofische overdenkingen. Op SUP zet Super American hun levensvragen muzikaal in een hogere versnelling, maar verliest nergens dat gevoel voor grappig trieste benaderingen van alles wat dit leven onze kant op gooit.

Luister van SUP:

  • Together
  • RIP Jeff
  • Relax And Float Downstream
  • How Big Is Your Brain?

Of lees dit

CONCERT: Polaris in 013

Het plan was om hun album The Death Of Me in 2020 al te presenteren in 013, maar